Söğüt Ağacındaki Küçük Salıncak

Göl kıyısında yaşlı bir söğüt ağacı vardı. Uzun dalları suya değiyordu. Dalların arasında ahşap bir salıncak asılıydı. Sabah rüzgarı esti, salıncak usulca sallandı. Salla salla, neşe yolla.

Meraklı tavşan Hopi zıplayarak geldi. Uzun kulaklarını salladı ve salıncağa baktı. Salıncak ona gülümsedi. “Hadi gel Hopi, birlikte sallanalım!” Salla salla, neşe yolla.

Nazik sincap Fındık meşe palamuduyla geldi. Hopi onu yanına çağırdı. “Hadi gel Fındık, birlikte eğlenelim!” Salla salla, neşe yolla.

Hopi kenara çekildi, Fındık salıncağa bindi. Hopi arkadaşını sevgiyle bekledi. Fındık gökyüzüne doğru yükseldi. Salla salla, neşe yolla.

Küçük kirpi Pıtır yavaşça yaklaştı. Fındık ona el salladı. “Hadi gel Pıtır, sıranı bekle!” Salla salla, neşe yolla.

Fındık indi, Pıtır salıncağa bindi. Fındık kenarda usulca bekledi. Pıtır, çiçek kokularıyla sallandı. Salla salla, neşe yolla.

Minik serçe Cıvıl uçup geldi. Pıtır ona yer açtı. “Hadi gel Cıvıl, gökyüzünü izle!” Salla salla, neşe yolla.

Pıtır indi, Cıvıl salıncağa bindi. Pıtır arkadaşını neşeyle izledi. Cıvıl kanatlarını çırparak sallandı. Salla salla, neşe yolla.

Güneş batarken göl kıyısı pembeleşti. Hopi ve Fındık yan yana durdu. Herkes gülümsedi, herkes çok mutluydu. Salla salla, neşe yolla.

Pıtır ve Cıvıl yeni güne el salladı. Paylaşılan sevinçler, en güzel arkadaşlıkları büyütür. İyi uykular yaşlı söğüt, iyi uykular küçük salıncak.