Hikâye, yağmur dindikten sonra çiçekli bahçede tek başına duran minicik bir çizmeyi gören sevimli bir tavşan ile başlasın. Tavşan Hopi merakla yaklaştı. Bu da ne? diye sordu kendi kendine. Çizme parlak ve masmaviydi.

O sırada Kirpi Pıtır tıp tıp yürüyerek geldi. Hopi’nin yanına durdu. Bak Pıtır, burada minik bir çizme var! dedi Hopi. Pıtır burnunu oynattı. Çizme çok güzel görünüyordu.

Hopi ve Pıtır çizmeyi incelediler. Bu çizme ile neler yapabiliriz? diye düşündüler. Çizme küçüktü ama içi pırıl pırıldı. Hopi çizmeyi kulaklarından tutarak hafifçe kaldırdı.

Paytak adımlarla ördek yavrusu Paypay geldi. Vak vak! Ne buldunuz? diye sordu neşeyle. Pıtır, Paypay’a çizmeyi gösterdi. Bu bizim sihirli yardımcımız olacak, dedi Pıtır.

Hopi çizmeyi bir su birikintisine daldırdı. Çizme suyla doldu. Paypay Vak vak, harika! dedi. Hopi, çizmeyi dikkatlice taşıdı. Çiçekler çok susamıştı.

Pıtır ve Paypay susamış bir papatyanın yanına gittiler. Çizmedeki suyu yavaşça çiçeğin köklerine döktüler. Şıp şıp şıp! Papatya yapraklarını tazeledi ve gülümsedi. Teşekkür ederim arkadaşlar, dedi sanki.

Şimdi de biraz yemiş toplayalım! dedi Hopi. Çalıların arasındaki kırmızı çilekleri gördüler. Hopi ve Pıtır, çizmeyi bir sepet gibi kullandılar. En tatlı çilekleri içine doldurdular.

Hopi ve Paypay, çilek dolu çizmeyi gölgenin altına taşıdılar. Hepsi çok acıkmıştı. Tatlı çilekleri neşeyle paylaştılar. Kıtır kıtır, yum yum! Paylaşmak ne kadar da güzeldi.

Güneş gökyüzünde iyice yükseldi. Pıtır ve Paypay başlarını yukarı kaldırdılar. Gökyüzünde harika bir şey oluyordu. Renkler bir bir belirmeye başladı.

Hopi ve Pıtır, gökyüzündeki kocaman gökkuşağını izlediler. Kırmızı, turuncu, sarı, yeşil, mavi... Tıpkı onların çizmesi gibi! Hopi gülümsedi. Küçük yardımlar ve güzel arkadaşlıklar, her günü rengârenk yapar.