Güneşli bir sabah, minik zürafa Zuzu savanın uzun otları arasında neşeyle yürüyordu. Birden ayağının dibinde parlayan bir şeyler gördü. Bunlar upuzun, yumuşacık ve çok canlı renklerde üç tane kurdeleydi! Zuzu şaşkınlıkla eğilip onlara baktı.

“Ne kadar da güzeller!” dedi Zuzu. Kurdeleleri daha yakından incelemek istedi. Burnunu kullanarak yerdeki kırmızı, mavi ve sarı kurdeleleri dikkatlice yan yana getirdi. Onları düz bir çizgi oluşturacak şekilde çimenlerin üzerine dizdi.

Zuzu kurdelelere bakınca bir şey fark etti. “Hepsi aynı boyda değil!” dedi kendi kendine. Kırmızı kurdeleyi en başa koydu çünkü o en uzundu. Mavi kurdeleyi ortaya, en kısa olan sarı kurdeleyi ise en sona yerleştirdi. Şimdi kurdeleler en uzundan en kısaya doğru mükemmel bir sıra oluşturmuştu.

O sırada çalılıkların arasından bir ses geldi. Bu, Zuzu'nun en yakın arkadaşı Fil Filo'ydu. “Merhaba Zuzu! Bu renkli şeyler de ne?” diye sordu Filo hortumunu sallayarak. Zuzu arkadaşını gördüğüne çok sevindi ve ona kurdelelerini gösterdi.

Filo kurdelelere yaklaştı. “Benim başka bir fikrim var,” dedi neşeyle. Filo, güçlü hortumunu kullanarak kurdelelerin yerini değiştirdi. O, kurdeleleri uzunluklarına göre değil, renklerinin parlaklığına göre ayırmayı seviyordu. Kurdeleleri renk grupları oluşturacak şekilde farklı bir köşeye topladı.

Zuzu güldü. “Ama Filo, boylarına göre dizince karşılaştırmak daha kolay oluyor!” dedi. Zuzu tekrar eğildi ve kurdeleleri eski yerlerine, uzunluklarına göre sıraladı. En uzun kırmızı yine en baştaydı, en kısa sarı ise en sonda.

İki arkadaş durup düşündüler. “Bak,” dedi Filo, “ikimizin yöntemi de doğru! Farklı şekillerde sıralama yapabiliriz.” Zuzu da onayladı: “Evet, bazen boylarına göre, bazen de renklerine göre dizmek eğlenceli olabilir. Her ikisi de çok düzenli duruyor!”

“Hadi bunlarla büyük bir şey yapalım!” dedi Zuzu. Zuzu bir ucundan, Filo diğer ucundan tuttu. Kurdeleleri havaya kaldırıp birbirine bağladılar ve ağaçların arasında dev bir yay yaptılar. Savan, bu rengarenk yay ile bir anda şenlendi.

Zuzu bugün çok şey öğrenmişti. Kırmızı kurdelenin sarıdan daha uzun olduğunu, mavinin ise kırmızıdan daha kısa olduğunu artık biliyordu. Nesneleri karşılaştırmak ve onları özelliklerine göre ayırmak çok eğlenceli bir oyundu.

Güneş batmaya başlarken Zuzu ve Filo kurdeleleri özenle topladılar. Onları yarın tekrar oynamak için büyük, yaşlı bir ağacın kovuğuna sakladılar. İki dost, o günün renkli anılarıyla evlerine doğru yola çıktılar.