Güneşli bir sabahtı. Minik sincap Çıtır, derenin kenarında parıldayan, masmavi tahtadan bir oyuncak tekne buldu. Tam o sırada tavşan Pof da çalılıkların arasından çıktı ve gözleri teknede parladı. İkisi de aynı anda tekneye doğru atıldı.

“Bu benim!” dedi Çıtır. “Hayır, önce ben gördüm!” dedi Pof. İkisi de oyuncak teknenin bir ucundan tuttu ve kendilerine doğru çekmeye başladılar. Ne Çıtır bırakıyordu ne de Pof. İkisinin de yüzü biraz asılmıştı.

Bir süre sonra yoruldular ve derenin kıyısındaki yumuşak taşlara oturdular. Sessizce akan suyu izlerken ikisi de düşünmeye başladı. Eğer böyle devam ederlerse teknenin kırılabileceğini ya da hiç oynayamayacaklarını anladılar.

Çıtır, “Buldum!” diye bağırdı. “Sırayla oynarsak ikimiz de eğlenebiliriz. Bir köprü kuralım, önce sen geç, sonra ben.” Pof bu fikri çok sevdi ve hemen kabul etti. Aralarında bir dostluk köprüsü kurulmuştu bile.

Önce sıra Pof’taydı. Pof, tekneyi derenin sakin sularına bıraktı ve onun akıntıda süzülüşünü keyifle izledi. Çıtır ise kıyıdan ona bakıyor ve arkadaşının ne kadar güzel oynadığını görüyordu.

“Şimdi sıra bende!” dedi Çıtır neşeyle. Pof tekneyi sudan çıkarıp nazikçe Çıtır’a uzattı. Çıtır, tekneyi suyun üzerinde zıplatarak kendi oyununu oynamaya başladı. Kendi sırasının gelmesi onu çok mutlu etmişti.

Pof, sabırla Çıtır’ın oyununun bitmesini bekledi. Arada bir birbirlerine “Bak, nasıl yüzüyor!” diye sesleniyorlardı. Beklemek sandıkları kadar zor değildi; çünkü sıranın tekrar geleceğini biliyorlardı.

Birlikte oynadıkça oyun daha da eğlenceli bir hal aldı. Kahkahaları ormanda yankılanıyordu. Paylaştıkları zaman, tek başlarına oynamaktan çok daha fazla keyif aldıklarını fark ettiler.

O sırada gökyüzünden minik kuş Bibi süzülerek yanlarına geldi. “Ben de katılabilir miyim?” diye sordu. Çıtır hemen cevap verdi: “Tabii ki Bibi! Ama bir kuralımız var, hepimiz sırayla oynuyoruz.”

Ardından çalıların arasından kirpi Diken de çıktı. Pof, tekneyi sudan çıkardı ve “Hoş geldin Diken, şimdi sıra sende!” diyerek oyuncağı ona uzattı. Diken bu nazik harekete çok sevindi.

Çıtır, etrafındaki mutlu arkadaşlarına baktı. Paylaşmanın sadece oyuncağı değil, oyun süresini de uzattığını gördü. Sırasını beklemek, arkadaşlarıyla sohbet etmek için harika bir fırsattı.

Hava kararmaya başlarken oyuncaklarını topladılar. Çıtır ve Pof, tekneyi birlikte taşıyarak evlerinin yolunu tuttular. Yarın yine aynı yerde, aynı sırayla buluşmak üzere sözleştiler.