Güneş ışıkları rengarenk çiçeklerin ve devasa ağaçların üzerine düşerken, minik kuş Piko neşeyle uyandı. Mavi tüylerini kabarttı ve gagasını temizledi. “Bugün ormanda yeni bir macera yaşayacağım!” diye cıvıldadı. Piko, etrafındaki her şeye büyük bir merakla bakmayı çok seviyordu.

Piko, ağaçtan aşağı süzülüp yumuşak yosunların üzerine kondu. Tam önünde, birbirine yaslanmış iki uzun dal ve ortalarında duran ince bir çubuk fark etti. “Aman tanrım!” dedi Piko. “Bu tıpkı annesinin ona öğrettiği 'A' harfine benziyor!” Bu, doğanın ona bir sürpriziydi.

O sırada çalıların arasından uzun kuyruklu arkadaşı sincap Çitlembik fırladı. “Selam Piko! Ne buldun orada?” diye sordu. Piko heyecanla dalları gösterdi. “Bak Çitlembik, bu bir 'A' harfi! Ormanda harfler gizli olabilir mi dersin?”

Çitlembik ve Piko birlikte yürümeye başladılar. Biraz ileride, yan yana duran iki tane “V” şeklindeki odun parçasının birbirine değdiğini gördüler. Çitlembik, “Buldum!” diye bağırdı. “Bu da 'M' harfi! Tıpkı koca bir dağa benziyor!”

Yollarına devam ederken ağır adımlarla ilerleyen kaplumbağa Kabuk ile karşılaştılar. Kabuk, sırtındaki sert kabuğuyla çok bilge görünüyordu. Piko ona ormanda buldukları harfleri anlattı. Kabuk, “Ben de size bir şey gösterebilirim,” diyerek onları göle doğru davet etti.

Göl kenarında Kabuk, ağzında taşıdığı sarı bir yaprağı yere bıraktı. Yaprağın tam ortasında tırtılların açtığı yuvarlak bir delik vardı ve yaprak kendisi de yuvarlaktı. Çitlembik, “Bu bir 'O' harfi!” diye neşeyle bağırdı. Kabuk haklıydı; harfler her yerdeydi.

Piko ve Çitlembik, ormanın derinliklerinde süzülen bir dereye ulaştılar. Suyun kıyısında, bir ucu tek, diğer ucu ikiye ayrılan ince bir dal duruyordu. “İşte!” dedi Piko. “Bu da bir 'Y' harfi! Gökyüzüne kollarını açmış bir ağaca benziyor.”

Artık ellerinde birçok harf şekli vardı. Piko ve Kabuk, buldukları bu doğal nesneleri geniş ve düz bir kayanın üzerine dizmeye başladılar. Piko, kıvrımlı bir sarmaşık parçası getirerek yanına bir 'C' harfi ekledi. Orman alfabesi yavaş yavaş tamamlanıyordu.

Sonunda alfabe hazır olduğunda, Çitlembik ve Kabuk büyük bir gururla eserlerine baktılar. Yapraklardan, dallardan ve taşlardan oluşan bu alfabe harikaydı. Doğa aslında onlarla konuşuyor, onlara hikayeler anlatıyordu.

Güneş batarken Piko arkadaşlarına veda etti. Yuvasına doğru uçarken her ağaç dalında, her bulut şeklinde yeni bir harf aradı. Harfleri tanımanın ve doğayı okumanın ne kadar eğlenceli olduğunu keşfetmişti. Piko, tatlı bir uykuya dalarken artık her yerin bir kitap olduğunu biliyordu.