Turuncu güneş berrak göletin üzerine doğarken, minik kurbağa Zıpzıp neşeyle uyandı. Bugün kalbi kıpır kıpırdı, sanki büyük bir macera onu bekliyordu. Islak bir taşın üzerinden serin sulara baktı ve gülümsedi.

Zıpzıp, suyun üzerindeki kocaman ve yuvarlak nilüfer yapraklarına baktı. Yapraklar gölette yan yana dizilmişti. “Bunlar tıpkı bir trenin vagonlarına benziyor!” diye bağırdı Zıpzıp. Kendi kendine bir oyun icat etmişti: Nilüfer Treni!

Zıpzıp hemen en yakın arkadaşı Tıpış'ı çağırdı. Tıpış, göletin diğer ucunda güneşleniyordu. Zıpzıp, “Tıpış, gel bir nilüfer treni kuralım, göleti boydan boya gezelim!” dedi. Tıpış bu fikri duyunca hemen ayağa fırladı.

Yolda sevimli kurbağa Pıtır ile karşılaştılar. Pıtır, nilüfer çiçeklerinin arasında saklambaç oynuyordu. “Ben de trenin son vagonu olabilir miyim?” diye sordu. Zıpzıp ve Tıpış, “Tabii ki!” diye bağırdılar. Ekip artık hazırdı.

Macera başladı! Zıpzıp en önde lokomotif oldu, Tıpış ise onun hemen arkasındaydı. Yaprakların üzerine sırayla zıplamaya başladılar. “Zıp! Zıp! Zıp!” diye sesler çıkararak eğleniyorlardı. Gölet onların kahkahalarıyla çınlıyordu.

Ama o da ne? Bir sonraki nilüfer yaprağına ulaşmak imkansız gibiydi çünkü arada çok büyük bir boşluk vardı. Zıpzıp ve Pıtır en uçtaki yaprağın kenarında durup endişeyle birbirlerine baktılar. Bu mesafe bir kurbağa zıplayışı için çok fazlaydı.

Tıpış ve Pıtır, suyun kenarında sazlıkların arasına sıkışmış, tek başına yüzen sahipsiz küçük bir yaprak gördüler. Tıpış, “Eğer bu yaprağı bulup aradaki boşluğa yerleştirirsek bir köprü yapabiliriz!” diye bir fikir ortaya attı.

Zıpzıp ve Tıpış hemen suya atlayıp küçük yaprağın arkasına geçtiler. Güçlerini birleştirip yaprağı boşluğa doğru itmeye başladılar. “Bir, iki, üç... İt!” Birlikte çalışınca ağır yaprak yavaş yavaş hareket etmeye başladı.

Sonunda küçük yaprak tam iki büyük yaprağın arasına yerleşti. Artık tren yolu tamamlanmıştı! Zıpzıp ve Pıtır, bu yeni köprüden güvenle geçerek öteki taraftaki vagonlara ulaştılar. Yardımlaşmak her engeli aşmalarını sağlamıştı.

Nilüfer treni yoluna devam etti. Zıpzıp, Tıpış ve Pıtır göletin her köşesini birlikte keşfettiler. Birlikte çalışmanın ve dostluğun gücüyle, o gün göletteki en mutlu tren yolculuğunu yaptılar.