Yağmur az önce durmuştu. Gölet her zamankinden daha yeşil ve taze görünüyordu. Minik kurbağa Zıplak, ıslak bir nilüfer yaprağının üzerine zıpladı ve derin bir nefes aldı. Havada mis gibi toprak kokusu vardı.

Zıplak etrafına bakarken, kocaman bir çınar yaprağının ucunda asılı duran dev bir su damlası fark etti. Bu damla, gördüğü diğer bütün damlalardan daha parlak ve daha büyüktü. Adeta bir elmas gibi ışıldıyordu.

Zıplak, bu parlayan damlaya “Pıtı” adını verdi. Pıtı, yaprağın ucunda hafifçe sallanıyor, sanki Zıplak’a “Merhaba!” diyordu. Zıplak, ona biraz daha yaklaşmak için yavaşça yaprağın altına doğru ilerledi.

“Acaba dokunsam ne olur?” diye düşündü Zıplak. Parmağının ucuyla Pıtı’ya nazikçe dokundu. Damla titredi, uzadı ve birden yapraktan koptu. Zıplak heyecanla nefesini tuttu.

Pıtı, havada süzüldü ve “Şıp!” diye aşağıdaki küçük su birikintisine düştü. Su yüzeyinde halka halka dalgalar oluştu. Zıplak, Pıtı’nın oluşturduğu bu minik dansı izlerken çok mutlu oldu.

Tam o sırada Zıplak’ın kardeşi Zıpzıp yanına geldi. “Neye bakıyorsun böyle dikkatli?” diye sordu Zıpzıp. Zıplak, az önce Pıtı’nın nasıl “Şıp!” diye suya düştüğünü heyecanla anlattı.

Diğer yapraklardan da damlalar düşmeye başladı. “Pıt, pıt, pıt!” Her düşen damla, suda yeni bir şarkı başlatıyordu. Zıpzıp, yapraklardan süzülen bu küçük su yolcularını izlemeye bayıldı.

İki kardeş bir oyun oynamaya karar verdiler. Hangi damlanın daha önce düşeceğini tahmin etmeye çalışıyorlardı. Zıplak sağdaki yaprağı, Zıpzıp ise soldaki yaprağı seçti. Doğa ne kadar da eğlenceliydi!

Derken gökyüzündeki gri bulutlar dağıldı ve parlak güneş yüzünü gösterdi. Güneşin sıcaklığı göleti ısıtmaya başladı. Zıplak, sırtında güneşin tatlı sıcaklığını hissetti.

Güneş yükseldikçe ilginç bir şey oldu. Yapraklardaki küçük damlalar yavaş yavaş küçülmeye başladı. Zıpzıp şaşkınlıkla, “Bak, damlalar nereye gidiyor?” diye sordu.

Zıplak ve Zıpzıp, damlaların yavaşça buharlaşıp gökyüzüne doğru yol aldığını fark ettiler. Pıtı ve arkadaşları, güneşle saklambaç oynamaya gitmişlerdi. Göletin küçük mucizeleri her an değişiyordu.

Zıplak, doğadaki küçük olayları keşfetmenin ne kadar önemli olduğunu anladı. Bir su damlası bile ona koca bir dünya sunmuştu. “Yarın yine yağmur yağacak ve yeni damlalarla tanışacağız,” dedi Zıplak mutlulukla.