Misket, güneşli oyun odasında koltuğun altına saklanmış parlak ve kocaman bir kutu buldu. Bu, üzerinde rengarenk resimler olan dev bir yapboz kutusuydu! Misket, kutuyu dışarı çıkarmak için patilerini uzattı.

Kutunun kapağını büyük bir merakla açtı. İçindeki tüm parçaları yumuşak halının üzerine “pıt pıt” diye döktü. “Vay canına,” dedi Misket, halının üzerindeki renk dağına bakarak, “ne kadar da çok parça var!”

Misket, annesinin yapboz yaparken verdiği o önemli öğüdü hatırladı: “Her zaman önce köşeleri bulmalısın.” Hemen halının üzerine oturdu ve düz kenarlı olan parçaları tek tek seçmeye başladı.

Köşeye uygun göründüğünü düşündüğü mavi bir parça buldu. Onu diğer parçanın yanına yerleştirmeye çalıştı ama ne kadar zorlasa da parça yerine oturmadı. Misket, “Galiba bu iş sandığımdan biraz daha zor olacak,” diye iç geçirdi.

Ama Misket hemen pes etmedi. Başka bir parça aldı, onu biraz çevirdi ve yeniden denedi. Tık! İşte bu kez parça tam yerine oturdu. Misket sevinçle kuyruğunu salladı; ilk adımı atmıştı.

Tam o sırada en yakın arkadaşı Pati odaya girdi. “Merhaba Misket! Ne kadar güzel bir yapboz bu, sana yardım edebilir miyim?” diye sordu. Misket neşeyle miyavlayarak arkadaşına halının üzerinde yer açtı.

Pati eline parlak sarı bir parça aldı. “Bak Misket! Bu parça tıpkı kutunun üzerindeki güneşin renginde,” dedi. İki arkadaş, ellerindeki parçaların şekillerini ve üzerindeki desenleri birbirine bakarak karşılaştırdılar.

Onlar birlikte uyum içinde çalıştıkça, halının üzerinde yavaş yavaş güzel bir bahçe resmi belirmeye başladı. Pati, “Bak, burada büyük, kırmızı bir çiçek ortaya çıktı!” diye heyecanla bağırdı.

“Burada da kanatları benekli küçük bir kelebek var!” dedi Misket. Parçaları birer birer birleştirdikçe, o koca yapboz artık Misket'in gözüne hiç de aşılmaz bir dağ gibi görünmüyordu.

Artık halının üzerinde sadece tek bir parça kalmıştı. Misket o son parçayı patisiyle nazikçe kavradı. Bu, büyük maceranın ve o sabahki emeklerinin son parçasıydı.

Son parça da yerine şak diye oturduğunda Misket çok önemli bir şey keşfetti: Büyük sorunlar, onları küçük parçalara ayırıp adım adım çözdüğünde ne kadar da kolay ve eğlenceli oluyordu!

Misket kendi başına ve arkadaşıyla birlikte tamamladığı bu güzel tabloya bakıp gururla gülümsedi. “Harika bir iş çıkardık Pati!” dedi. O gün Misket için sadece bir yapboz değil, kocaman bir başarı günüydü.