Minik Panda Pati ve Küçük Düş
Uyku vakti gelince Pati yıldızlı battaniyesine sarınır ve günün güzel anlarını düşünür. Rüyasında sihirli bir bahçede...
Aramaya başlamak için yukarıdaki kutuya yazın
Okuma deneyiminizi zenginleştirecek özellikler ve ipuçları


Karamel, güneşin ısıttığı yemyeşil çayırda neşeyle hoplayıp zıplıyordu. Papatyaların arasında dolaşırken birden karşısına parlayan bir şey çıktı. Bu, güneş kadar parlak, sapsarı ve kocaman bir toptu! Karamel daha önce hiç böyle bir şey görmemişti.


Karamel, topa iyice yaklaştı ve ıslak burnunu ona dokundurdu. Topu hafifçe ittiğinde, top yumuşak çimenlerin üzerinde yavaşça yuvarlanmaya başladı. Karamel, topun hareket edişini izlerken “Mee!” diyerek sevinçle bağırdı.


Top yuvarlanırken yolunun üzerindeki gri bir taşa sertçe çarptı. “Tık!” diye bir ses çıktı. Karamel tam o anda topun duracağını sanmıştı ama hiç de öyle olmadı. Top taştan sekip aniden havaya doğru yükseldi.


Karamel büyük bir şaşkınlıkla zıplayan topun peşinden koşmaya başladı. Top her yere vurduğunda farklı bir yöne gidiyordu. Karamel, topu yakalamak için havaya zıplıyor ama top her seferinde ondan biraz daha uzağa kaçıyordu.


Sarı top şimdi yumuşak tepelerden birinin yokuşundan aşağı doğru hızla yuvarlanmaya başladı. Karamel yokuşun başında durdu ve topun hızlanışını izledi. Top sağa sola çarparak hızla aşağı iniyordu.


Karamel bir an durakladı ve düşündü. Topun izlediği yolu dikkatle takip etti. “Eğer top böyle yuvarlanmaya devam ederse,” dedi kendi kendine, “tam şu aşağıdaki büyük ağacın dibine gidecek!”


Karamel, topun peşinden koşmak yerine kestirme bir yoldan büyük meşe ağacına doğru hızla ilerledi. Nefes nefese ağacın yanına ulaştı ve orada beklemeye başladı. Kalbi heyecanla “güp güp” atıyordu.


Birkaç saniye sonra, sarı top tam da Karamel'in tahmin ettiği yerden “pıt pıt” diye zıplayarak geldi. Karamel tam zamanında hareket etti ve yumuşak patisiyle topu durdurdu. “Buldum seni!” diye bağırdı mutlulukla.


O sırada Karamel'in en yakın arkadaşı kuzu Pamuk, meleşerek yanına geldi. Karamel, Pamuk'a heyecanla olanları anlattı. “Bak Pamuk,” dedi, “topun nereye gideceğini tahmin etmek, onu kovalamaktan çok daha eğlenceliymiş!”


Karamel ve Pamuk, güneş batana kadar çayırda sarı topla oyunlar oynadılar. Karamel artık nesnelerin hareket yönünü tahmin etme konusunda bir ustaydı. Gün biterken, yeni şeyler keşfetmenin mutluluğuyla evlerine döndüler.



Aşağıdaki link ve iframe kodunu kullanarak kitabı sitene ekleyebilirsin.