Güneşli bir sabahtı. Minik kaplumbağa Tonton, yeşil göletin kenarında yürürken yerde çok ilginç bir şey gördü. Bu, şimdiye kadar gördüğü en uzun yapraktı! Tonton, “Vay canına, bu ne kadar da uzun bir yaprak!” diye hayretle bağırdı. Yaprağın bir ucundan diğer ucuna gitmek için epey adım atması gerekiyordu.

Tonton etrafına bakındı ve diğer yaprakları incelemeye başladı. Uzun yaprağının yanına sarı, kalp şeklinde bir yaprak koydu. “Hımm,” dedi Tonton kendi kendine, “Bu sarı yaprak benim uzun yaprağımdan çok daha kısa.” İki yaprak arasındaki farkı görmek onu çok heyecanlandırdı.

Derken Tonton, suyun kenarında kocaman, yuvarlak bir lotus yaprağı buldu. Bu yaprak o kadar genişti ki Tonton üzerine çıksa rahatça uyuyabilirdi. Uzun yaprağını bu yeni arkadaşın yanına getirdi. “Bu yaprak çok geniş,” dedi, “Benim uzun yaprağım ise ona göre çok dar kalıyor.”

Tonton'un aklına harika bir fikir geldi. Bulduğu bütün yaprakları boylarına göre dizmeye karar verdi. “Hadi bakalım,” dedi neşeyle, “Önce hepsini bir sıraya dizeyim.” Göletin kıyısındaki düzlükte yaprakları yan yana getirmeye başladı.

Tonton, en kısa olan küçük sarı yaprağı sıranın en başına koydu. “Sen küçücüksün,” dedi ona gülümseyerek. Kısa yaprak, sıranın başlangıç noktasını belirlemişti. Tonton şimdi diğerlerini nereye koyacağını daha iyi biliyordu.

Sıranın en sonuna ise o gün bulduğu en uzun yaprağı yerleştirdi. “Ve işte en uzun olan da burada!” dedi gururla. Şimdi yapraklar kısadan uzuna doğru harika bir merdiven gibi görünüyordu. Tonton yaptığı işten çok memnun kalmıştı.

O sırada Tonton'un en yakın arkadaşı Viri yanına geldi. Viri, Tonton'un ne yaptığını merak ediyordu. “Selam Tonton! Bu yapraklarla ne yapıyorsun böyle?” diye sordu Viri neşeyle. Tonton arkadaşına uzun ve kısa yaprakları nasıl dizdiğini anlattı.

Viri, “Harika görünüyor!” dedi. “Peki ya genişliklerine ne dersin? Gel, bir de yaprakları ne kadar geniş ya da dar olduklarına göre ayıralım!” Viri hemen işe koyuldu ve en geniş yaprağı diğerlerinden ayırmaya başladı.

İki arkadaş birlikte çalışmaya başladılar. Tonton dar yaprakları buluyor, Viri ise geniş olanları düzenliyordu. Birlikte çalışmak tek başına çalışmaktan çok daha eğlenceliydi. Yaprakları bir oraya bir buraya taşıyarak yeni bir düzen kurdular.

Sonunda iki farklı sıralama yaptılar. Bir tarafta kısalı uzunlu yapraklar, diğer tarafta ise dar ve geniş yapraklar vardı. Viri, “Bak Tonton, bu yapraklar hem farklı boyda hem de farklı genişlikte,” dedi. İki sıra da birbirinden çok farklı görünüyordu.

Tonton artık her şeyi çok iyi anlamıştı. “Yaşasın!” diye bağırdı. “Artık uzun ne demek, kısa ne demek biliyorum. Geniş ve dar olanı da seçebiliyorum!” Yeni kavramları oyun oynayarak öğrenmek Tonton'u çok mutlu etmişti.

Gün boyu oyun oynayan iki arkadaş yorulmuşlardı. En geniş yaprakların altına girip gölgede dinlenmeye karar verdiler. Yaprakların yumuşak kokusu eşliğinde huzurla gözlerini kapadılar. Yeşil göletin kenarında, yaprakların arasında tatlı bir uykuya daldılar.