Güneş, ormanın üzerinde koca bir altın portakal gibi parlıyordu. Hava o kadar sıcaktı ki, yapraklar bile hafifçe bükülmüştü. Minik Fil Filo, neşeyle derenin kenarına doğru yürüdü. Ayaklarının altındaki taze çimenler yumuşacıktı. Filo, serin suyun kokusunu alınca kulaklarını sevinçle salladı.

Filo, uzun hortumunu serin nehir suyuna daldırdı. “Hüup!” diye suyu içine çekti. Sonra hortumunu havaya kaldırdı ve neşeyle püskürttü. Su damlacıkları havada güneş ışığıyla dans ediyor, her biri küçük birer elmas gibi parlıyordu. Filo, kendi yarattığı bu minik yağmurun altında çok mutluydu.

O sırada çalılıkların arasından uzun kulaklı Zıpzıp fırladı. Zıpzıp o kadar çok zıplamıştı ki ter içindeydi. “Filo, bu ne güzel bir fıskiye!” diye bağırdı Zıpzıp. Filo, arkadaşını görünce hortumunu ona doğru çevirdi ve hafifçe su sıçrattı. Zıpzıp, serin su damlaları üzerine gelince neşeyle zıplamaya başladı.

Gökyüzünden küçük bir kanat sesi duyuldu. Renkli kanatlı Pırpır, yorgun bir şekilde bir dala kondu. “Ah, biraz serinlik ne kadar iyi olurdu!” dedi Pırpır. Filo, hortumunun ucunu hafifçe sıkarak suyu ince bir sis bulutu haline getirdi. Pırpır, bu serin sisin içinden geçerken kanatlarını neşeyle çırptı.

Derken, nehrin kenarındaki taşların arasından Tosbik ağır ağır göründü. Tosbik, sıcağa dayanamadığı için kabuğunun içine çekilmişti. Filo, hemen Tosbik’in yanına gitti. “Gel Tosbik, seni biraz ferahlatayım!” dedi. Tosbik başını kabuğundan çıkardı ve Filo’nun nazik fıskiyesine gülümsedi.

Filo, arkadaşları için harika bir fıskiye gösterisi başlattı. Hortumunu bir sağa bir sola sallıyor, suyla şekiller yapıyordu. Zıpzıp, su damlalarını yakalamaya çalışırken etrafta dönüp duruyordu. Ama Filo, suyun her damlasını dikkatle kullanıyordu. “Suyu boşa harcamadan eğlenebiliriz,” diye düşündü.

Pırpır, Filo’nun oluşturduğu su yayının üzerinden geçti. Güneş ışığı su damlalarına çarpınca gökyüzünde minik bir gökkuşağı oluştu. Filo, suyu bir fıskiye gibi değil, nazik bir yağmur gibi kullanıyordu. “Bakın!” dedi Pırpır, “Damlalar ne kadar kıymetli görünüyor!”

Filo bir an durdu ve hortumunu indirdi. Arkadaşları merakla ona baktı. Filo, “Arkadaşlar,” dedi, “Su bizim için çok değerli. Eğer hepsini bir kerede püskürtürsek, hem dere çabuk yorulur hem de diğer susayan hayvanlara su kalmaz. Suyu tasarruflu kullanmalıyız.” Tosbik, Filo'nun bu sözlerini dikkatle dinledi.

Filo devam etti: “Bakın, bu su çiçekleri büyütüyor, ağaçlara can veriyor. Eğer dikkatli olmazsak ormanımız susuz kalır.” Zıpzıp, yerdeki susuzluktan boynu bükülmüş minik bir çiçeği fark etti. Suyu ne kadar dikkatli kullanmaları gerektiğini şimdi daha iyi anlıyordu.

Zıpzıp ve Pırpır hemen birer büyük yaprak buldular. Nehirden azar azar su alıp, az önce gördükleri çiçeğin dibine döktüler. Artık sadece kendileri serinlemekle kalmıyor, doğayı da koruyorlardı. Suyu israf etmeden eğlenmek çok daha anlamlıydı.

Bütün arkadaşlar derenin kenarında toplandı. Hepsi bir ağızdan söz verdiler: “Suyu her zaman dikkatli kullanacağız ve asla israf etmeyeceğiz!” Tosbik, Filo’nun hortumuna küçük bir teşekkür dokunuşu yaptı. Filo, arkadaşlarının bu kararına çok sevindi.

Gün biterken hava serinlemişti. Filo, büyük bir ağacın gölgesine uzandı. Yanında taze meyvelerden yapılmış serin bir içecek vardı. Arkadaşlarıyla birlikte hem serinlemiş hem de suyun önemini öğrenmişlerdi. Filo, bir yudum içeceğinden aldı ve huzurla gözlerini kapattı. Ormanda suyun şırıltısı en güzel ninni gibi yankılanıyordu.