Güneşli bir sabah, minik fil Filo göl kenarına gitti. Yumuşacık kumların üzerinde durdu ve gülümsedi. “Bugün burada kocaman, harika bir kumdan kale yapacağım!” diye düşündü.

Filo hemen işe koyuldu. Hortumuyla kumları bir araya getirdi. Kısa sürede önünde dağ gibi büyük bir kum yığını oluştu. Kumlar kuru ve sıcaktı.

“Şimdi sıra kulelerde!” dedi Filo. Kum yığınının en üstüne küçük kuleler eklemeye başladı. Kalesinin çok yüksek ve görkemli olmasını istiyordu.

Ama birden bir şey oldu. Filo'nun özenle yaptığı kule çatırdadı ve “puf” diye aşağı yuvarlandı. Bütün kumlar yere dağıldı. Filo'nun kalesi yıkılmıştı.

Filo bir an durdu. “Vazgeçmeyeceğim,” dedi kendi kendine. “Tekrar denemeliyim ama bu sefer farklı bir yol bulmalıyım.” Hortumunu çenesine koyup düşünmeye başladı.

Filo göle doğru yürüdü ve hortumunu suyla doldurdu. Sonra kum yığınının üzerine nazikçe su püskürttü. Kumlar artık ıslak ve koyu renkliydi.

Islak kumla çalışmak çok daha kolaydı! Filo kumları avuçlarıyla sıkıştırdı. Bu sefer kumlar dağılmıyor, tam istediği gibi şekil alıyordu. Kuleler dimdik duruyordu.

O sırada kaplumbağa Kadem yanına geldi. “Sana yardım edebilir miyim Filo?” diye sordu. Kadem, ağzında birbirinden renkli ve parlak taşlar taşıyordu. Filo çok sevindi.

Gökyüzünden minik kuş Cıvıl süzülerek indi. Cıvıl da gagasında küçük dallar ve yapraklar getirmişti. “Ben de kalenin bayraklarını dikebilirim!” dedi neşeyle.

Hep beraber çalışınca kale hızla yükseldi. Kadem taşlarla pencereler yaptı, Cıvıl ise süslemeleri tamamladı. Sonunda karşılarında devasa, süslü ve çok güçlü bir kale duruyordu.

Filo arkadaşlarına baktı. “Farklı yöntemler denemek harikaymış,” dedi. “Kumu ıslatmasaydım ve siz yardım etmeseydiniz bu kale bu kadar güzel olmazdı.”

Güneş batarken Filo, Kadem ve Cıvıl kalenin yanına oturdular. Gölün üzerindeki pırıltıları ve bitirdikleri muhteşem eseri izleyerek günün keyfini çıkardılar.