Güneşli ve çok güzel bir sabahtı. Minik fil Filo, devasa yeşil yaprakların ve renkli çiçeklerin arasından geçerek ormanda neşeyle yürüyüşe çıktı.

Bir süre yürüdükten sonra Filo, ağaçların arkasında parıldayan bir şey gördü. Yaklaştığında, karşısında cam gibi sakin ve masmavi bir göl duruyordu.

Filo susamıştı, su içmek için gölün kenarına eğildi. Tam o sırada suyun içinde birinin ona baktığını fark etti.

“Merhaba!” dedi Filo sessizce. Sudaki küçük fil de dudaklarını kıpırdattı ama hiç ses çıkarmadı. Filo, suyun içindeki bu yeni arkadaşın kim olduğunu merak etti.

Filo hortumunu havaya doğru kaldırdı ve salladı. Sudaki arkadaşı da aynı anda hortumunu kaldırdı! Filo sağa gitti, o da sağa gitti.

“Bu çok eğlenceli!” diye düşündü Filo. Gözlerini kocaman açtı, kulaklarını yelpaze gibi salladı ve sudaki arkadaşına en komik yüzünü yaptı.

Filo bir an için heyecanla zıpladı ve ayağını gölün kenarına vurdu. “Şlap!” diye bir ses çıktı ve suyun üzerinde küçük dalgalar oluştu. Sudaki arkadaşı bir anlığına kayboldu.

O sırada ağaçların arasından maymun Çiko çıkageldi. “Filo, neden kendi kendine dans ediyorsun?” diye sordu Çiko merakla.

Filo, “Bak Çiko, gölün içinde biri var!” dedi. Çiko eğilip suya baktı. Kendi uzun kuyruğunu ve komik kulaklarını görünce çok şaşırdı.

Gökyüzünden süzülerek gelen renkli kuş Maviş de gölün kenarına, Filo'nun hortumunun ucuna kondu. Maviş de suya bakınca kendi renkli kanatlarını gördü.

“Anladım!” diye bağırdı Çiko. “Bu su tıpkı bir ayna gibi! Biz ne yaparsak o da aynısını gösteriyor.” Maviş de kanatlarını çırparak onu onayladı.

Filo artık sudaki arkadaşının kendisi olduğunu biliyordu. Arkadaşlarıyla birlikte gölün kenarında yansımalarıyla oynamak, o güne kadar yaptıkları en eğlenceli şeydi.