Bir zamanlar, yeşil ağaçlarla dolu neşeli bir ormanda minik bir ayıcık yaşarmış. Adı Badem’miş. Badem o gün en sevdiği oyuncağı olan parlak, kıpkırmızı balonuyla oyunlar oynuyormuş. Balonunu bir o yana bir bu yana sallıyor, neşeyle zıplıyormuş.

Birden, ağaçların arasından kuvvetli bir rüzgar esmeye başlamış. “Vuuuuu!” diye ses çıkaran rüzgar, Badem’in tüylerini uçuşturmuş. Badem şaşkınlıkla etrafına bakmış çünkü rüzgar çok güçlüymüş.

Ama o da ne? Rüzgar öyle sert esmiş ki, balonun ipi Badem’in küçük patisinden kayıvermiş. Kırmızı balon, gökyüzünün açık maviliğine doğru yavaş yavaş yükselmeye başlamış. Badem, “Hayır, balonum!” diye bağırmış.

Badem hemen balonun peşinden koşmaya başlamış. Yumuşak otların üzerinde, küçük adımlarıyla hızlı hızlı ilerliyormuş. “Dur balon, lütfen dur!” diyerek nefes nefese ormanın derinliklerine doğru ilerlemiş.

Kırmızı balon rüzgarla dans ederek en sonunda devasa bir meşe ağacına çarpmış. İpi, ağacın en yüksek dallarından birine dolanmış. Balon orada asılı kalmış, artık hareket etmiyormuş.

Badem ağaca tırmanmaya çalışmış ama dallar çok yüksekteymiş. Zıplamış, zıplamış ama patileri balona bir türlü yetişememiş. En sevdiği balonunu orada bırakmak istemiyormuş ama ne yapacağını da bilemiyormuş. Badem’in gözleri dolmuş.

O sırada çalıların arasından Tavşan Seksek ve Sincap Fındık çıkagelmiş. Badem’in üzgün olduğunu görünce hemen yanına koşmuşlar. “Neler oluyor Badem? Neden bu kadar üzgünsün?” diye sormuşlar. Badem ağaçtaki balonu göstermiş.

Tam o sırada, uzun boyuyla Zürafa Zuzu yanlarına gelmiş. Zuzu ormanın en uzun boylu hayvanıymış. Badem, Zuzu’ya bakıp “Zuzu, lütfen bana yardım eder misin? Balonum çok yüksekte kaldı,” demiş. Zuzu gülümseyerek “Tabii ki Badem, dostlar bugünler içindir,” diye cevap vermiş.

Zürafa Zuzu, uzun boynunu gökyüzüne doğru iyice uzatmış. Ağacın en tepesindeki dalın yanına kadar ulaşmış. Zarifçe ağzıyla balonun ipini tutmuş ve onu daldan yavaşça kurtarmış.

Zuzu, balonu aşağıya indirip Badem’e uzatmış. Badem sevinçle zıplayarak balonunu geri almış. “Çok teşekkür ederim Zuzu! Sen olmasaydın balonumu asla geri alamazdım,” demiş. Artık Badem’in yüzünde yeniden o kocaman gülümseme varmış.

Badem arkadaşlarına bakarak, “Bazen işler zorlaştığında yardım istemek ne kadar önemliymiş,” demiş. Tavşan Seksek, “Evet, birlikte çalışınca her sorunu çözebiliriz,” diye eklemiş. Hepsi bir arada olmanın ve yardımlaşmanın ne kadar güzel olduğunu anlamışlar.

Ormandaki güneşli gün devam ederken; Badem, Zuzu, Seksek ve Fındık birlikte oynamaya başlamışlar. Kırmızı balon havada süzülürken, dostların kahkahaları tüm ormanı sarmış. Birlikte oynamak, tek başına oynamaktan çok daha eğlenceliymiş.