Minik Ardıç Kuşu, vadide söylediği kısa bir sesin biraz sonra kendisine geri döndüğünü duydu. "Cik!" dedi neşeyle. Vadi ona yumuşakça "Cik!" diye cevap verdi.

Arkadaşı Tavşan Pıtı, uzun kulaklarını sallayarak pıt pıt yanına geldi. "Neler oluyor Ardıç?" diye merakla sordu. "Şşşt, vadi bizi dinliyor," dedi Ardıç fısıltıyla.

Tavşan Pıtı sırasını bekledi ve "Hop!" diye seslendi. Bir an sustular ve beklediler. Vadi uzaktan "Hop!" diye sesini geri gönderdi.

Keçi yavrusu Melo, kayaların üzerinden "Tıng tıng" diye zıplayarak geldi. "Ben de denemek istiyorum!" dedi heyecanla. Ardıç nazikçe gülümsedi ve "Sıra sende Melo," dedi.

Melo derin bir nefes aldı ve "Mee!" dedi. Ses karşıdaki kayalara çarptı ve yumuşakça geri döndü. Sesin bir duvara çarpıp dönen bir top gibi olduğunu anladılar.

Sincap Çıtır, kuyruğunu sallayarak bir palamutla çıkageldi. "Kıt kıt!" diye palamudunu kemirdi. Sonra sessizce bekledi, vadi ona aynı "Kıt kıt" sesiyle cevap verdi.

"Vadi bizi taklit mi ediyor?" diye sordu Çıtır. Ardıç, "Hayır, sadece sesimizi bize geri yansıtıyor," dedi. "Tıpkı aynadaki görüntümüz gibi!"

Kirpi Dikenli, yavaş adımlarla çalıların arasından çıktı. "Benim sesim çok az çıkar," dedi çekinerek. Ardıç, "Denemekten zarar gelmez," diye onu cesaretlendirdi.

Dikenli, "Pıs!" diye fısıldadı. Herkes nefesini tuttu ve bekledi. Vadi, çok derinden ve nazikçe "Pıs..." diye fısıltıyı geri getirdi.

Kaplumbağa Tosbi de ağır ağır aralarına katıldı. "Ben çok yavaşım, sesim de yavaş mı döner?" diye sordu. Ardıç, "Haydi hep beraber deneyelim," dedi.

Hepsi yan yana dizildiler ve sırayla sustular. Önce beklediler, sonra hep bir ağızdan yumuşak bir ses çıkardılar: "Hu!" Vadi onlara kocaman bir "Hu!" ile karşılık verdi.

"Doğa bazen sesimizi bize geri getirir," dedi Ardıç Kuşu. "Dikkatle dinlediğimizde çevremizdeki küçük mucizeleri fark ederiz." Vadi, bu güzel dersi sonsuza dek sakladı.