Yumuşak otların ve uzun sazlıkların olduğu bir diyarda, Pırpır adında küçük bir kurbağa yaşarmış. Pırpır sıcak güneşi ve üzerine tünediği yosunlu kayasını çok severmiş. Ama yanındaki büyük mavi göl ona çok ama çok büyük görünürmüş. Su, elmaslar gibi parlasa da Pırpır yaprağının üzerinde kalırmış. Benim gibi küçük bir kurbağa için burası çok büyük, diye fısıldarmış Pırpır.

Birden havada mavi bir parıltı süzülmüş. Bu, Yusufçuk Parıltı'ymış. Parıltı'nın gökkuşağı gibi parıldayan kanatları varmış. Pırpır'ın hemen yanındaki bir sazlığa konmuş. Merhaba Pırpır! diye cıvıldamış Parıltı. Su bugün harika görünüyor. Gelip dalgalarla oynamak ister misin?

Pırpır başını sallamış ve ayak parmaklarını karnının altına gizlemiş. Henüz hazır değilim, demiş usulca. Parıltı bunu hiç dert etmemiş. Havada neşeli bir takla atmış. Bu hiç sorun değil! demiş Parıltı. Yaprağından izleyebilirsin. İzlemek, başlamak için çok iyi bir yoldur.

Tam o sırada, sudan dost canlısı bir yüz belirmiş. Bu Kaplumbağa Nuri'ymiş. Nuri çok yavaş hareket edermiş ve çok nazik bir gülümsemesi varmış. Pırpır'ın yosunlu kayasına doğru yüzmüş. Günaydın küçük Pırpır, demiş Nuri, derin ve sakin bir sesle. Göl bu sabah çok nazik.

Pırpır suya bakmış. Korkutucu görünmüyormuş ama hala çok ıslakmış. Nuri, hemen kıyıdaki küçücük, güneşli bir su birikintisini işaret etmiş. Şuraya bak, demiş Nuri. Su orada çok sığ. Sadece ayak parmaklarına ulaşır. Küçük bir sıçratma denemek ister misin?

Pırpır çok derin bir nefes almış. Yeşil yaprağının en ucuna kadar emeklemiş. Bir ayağını uzatmış ve Tıp! Küçük ayak parmağı suya değmiş. Su serin ve gıdıklayıcıymış. Pırpır hareket etmemiş. Sadece suyun tenindeki hissini beklemiş. Başardım, diye fısıldamış Pırpır. Göle dokundum!

Parıltı yakındaki sarı bir çiçeğe konmuş ve kanatlarını çırparak alkışlamış. Yaşasın Pırpır! diye tezahürat yapmış. Tek bir parmak harika bir başlangıçtır. Sen çok cesur bir kurbağasın. Pırpır göğsünde küçük bir mutluluk ışıltısı hissetmiş. Göl artık o kadar büyük gelmiyormuş. Bir dost gibiymiş.

Nuri kıyıya biraz daha yaklaşmış. Bir tekne gezintisine ne dersin Pırpır? diye sormuş Nuri. Kuru olan kabuğumun üzerine oturabilirsin. Sadece birazcık açılırız. Pırpır, Nuri'nin güçlü ve sağlam sırtına bakmış. Nuri'nin yanında kendini güvende hissetmiş. Tamam, demiş Pırpır. Deneyeceğim.

Nuri yavaşça ve sarsmadan yüzmüş. Pırpır kabuğun üzerinde dik oturmuş. Suyun yanından süzülüşünü izlemiş. Aşağıda yüzen minik gümüş balıkları görmüş. Bulutların yansımasını izlemiş. Çok güzelmiş. Pırpır, suyun üzerinde olmanın sihirli bir aynanın üzerinde olmak gibi olduğunu fark etmiş.

Bir nilüfer kümesinin yanında, Pırpır çok güzel pembe bir çiçek görmüş. Onu yakından görmek istemiş. Oraya zıplayabilir miyim? diye sormuş Pırpır. Nuri başını sallamış. Pırpır küçük bir zıplayış yapmış. Bink! Tam düz ve yuvarlak bir nilüfer yaprağının üzerine konmuş. Yaprak biraz sallanmış ama Pırpır dengesini mükemmel kurmuş.

Pırpır, nilüfer yaprağının etrafındaki suya bakmış. Kendini cesur hissetmiş. Arka bacaklarının göle kaymasına izin vermiş. Tekmelemeye başlamış. Tekme, tekme, şap! Pırpır yüzüyormuş! Artık bir yaprağın veya kabuğun üzerinde oturmuyormuş. Mavi suyun içinde tek başına ilerliyormuş.

Pırpır, Parıltı ve Nuri güneş batana kadar gölde oynamışlar. Pırpır artık utangaç küçük bir kurbağa değilmiş. O artık cesur bir kaşifmiş. En büyük gölün bile küçücük bir ayak parmağıyla başladığını biliyormuş. Küçük adımlar, büyük cesaretler doğurur, diye şarkı söylemiş Pırpır ve neşeyle kocaman bir su sıçratmış.