Hikâye, sabah çiyiyle parlayan küçük saz sepetin meyve bahçesindeki ilk gününe başlaması ile başlasın. Günaydın küçük sepet Sazi! Bugün senin için çok özel bir gün.

Meraklı tavşan Lop zıplayarak geldi. Merhaba Sazi, sana yardım edebilir miyim? diye sordu. Birlikte dallardan düşmüş kıpkırmızı bir elma buldular. Teşekkürler Lop! dedi Sazi.

Neşeli bıldırcın Pırpır pır diye uçup yanlarına kondu. Merhaba Sazi, ben de geldim! dedi. Pırpır gagasıyla olgun, sapsarı bir armut getirdi. Teşekkürler Pırpır! dedi Sazi.

Yardımsever kaplumbağa Turtu yavaşça yanlarına yaklaştı. Merhaba Sazi, işte bunlar çok lezzetli! dedi. Turtu onlara bir salkım mor böğürtlen uzattı. Teşekkürler Turtu! dedi Sazi.

Lop ve Turtu çayırda el ele verdi. Birlikte Sazi için bembeyaz papatyalar topladılar. Papatyalar ne kadar güzel kokuyordu! Teşekkürler dostlarım! dedi Sazi.

Sazi ve Pırpır meşe ağacının altına gittiler. Pırpır ağaçtan düşen meşe palamutlarını tek tek topladı. Sazi'nin içi tık tık diye palamutlarla doldu. Çalışmak ne kadar da eğlenceli!

Şimdi hepsi birlikte yol alıyorlar. Lop zıplıyor, Pırpır uçuyor, Turtu ise adım adım ilerliyor. Sazi ise arkadaşlarının kucağında neşeyle sallanıyor. Birlikte yürümek ne kadar keyifli!

Sonunda büyük ceviz ağacının gölgesine vardılar. Turtu ve Sazi ağacın serin gölgesinde mola verdiler. Burası çok huzurlu, burası çok sakin.

Paylaşma vakti geldi! Lop, topladıkları elmaları Turtu ile paylaştı. Turtu ise ona taze bir yeşil yaprak sundu. Paylaşmak kalpleri ısıtır.

Sazi ve Pırpır ağacın altında mutlu mutlu dinlendiler. Sepet artık boştu ama herkesin karnı tok, kalbi neşeyle doluydu. Paylaşılan emek, dostluğu her gün biraz daha büyütür.