Güneş uyandı. Kuşlar uyandı. Eski taş çeşmede bir su damlası parladı. Onun adı Tıp-Tıp. Tıp-Tıp çok mutluydu. Merhaba güzel sabah! dedi.

Cıvıl, meraklı bir kızılgerdandı. Çok susamıştı. Tıp-Tıp hemen bir yaprağa süzüldü. Cıvıl suyunu içti ve kanatlarını çırptı. Teşekkürler Tıp-Tıp! dedi. Tıp-Tıp gülümsedi.

Yavaş yavaş Gümüş geldi. Gümüş, nazik bir salyangozdu. Yolu çok uzundu. Tıp-Tıp ona serinlik verdi. Gümüş kabuğuna çekilip gülümsedi. Teşekkürler Tıp-Tıp! dedi. Tıp-Tıp el salladı.

Meee! diye bir ses duyuldu. Bu, sevimli beyaz kuzu Pamuk’tu. Pamuk çok yorulmuştu. Tıp-Tıp onun burnuna kondu. Pamuk serinledi ve zıpladı. Teşekkürler Tıp-Tıp! dedi. Tıp-Tıp çok sevindi.

Küçük tarla faresi Pıtı otların arasından çıktı. Pıtı oyun oynamak istiyordu. Tıp-Tıp, Pıtı’nın avucuna düştü. Pıtı neşeyle dans etti. Teşekkürler Tıp-Tıp! dedi. Paylaşmak ne güzeldi!

Yaprakların altından bir hışırtı geldi. Bu kirpi Pırpır’dı. Pırpır uykusundan yeni uyanmıştı. Tıp-Tıp ona bir yudum taze su sundu. Pırpır dikenlerini düzeltti. Teşekkürler Tıp-Tıp! dedi. Sabretmek ne tatlıydı!

Pamuk ve Pıtı yan yana geldiler. Susamış sarı papatyalara yardım ettiler. Pamuk otları kenara çekti, Pıtı toprağı temizledi. Çiçekler neşeyle boyunlarını kaldırdı. Birlikte çalışmak çok güzeldi.

Cıvıl ve Pırpır eski çeşmenin yanında durup çiçekleri seyrettiler. Doğa ne kadar renkliydi! Cıvıl şarkı söyledi, Pırpır onu dinledi. Herkes birbirine gülümsedi. Dostluk ne değerliydi!

Gün biterken Gümüş ve Tıp-Tıp büyük bir yaprağın üzerine tırmandılar. Gökyüzü pembe ve turuncu oldu. Tıp-Tıp, Gümüş’ün yanında parlıyordu. Bugün çok güzeldi, diye fısıldadılar.

Bütün arkadaşlar toplandı. Çiçeklere baktılar ve güne teşekkür ettiler. Tıp-Tıp artık kocaman bir sevgi damlasıydı. Unutmayın çocuklar, en küçük iyilik bile sevginin büyümesine yardımcı olur.