Çakıl Yolundaki Küçük El Arabası

Günaydın güzel bahçe! Güneş yavaşça yükseliyor. Küçük ahşap el arabası Tıkır, çiçeklerin arasında güne merhaba diyor. Bugün yardım etme günü!

Cıvıl uçup geliyor. “Tıkır, Tıkır! Bu çiçek tohumlarını bahçeye ekmeme yardım eder misin?” diyor. Tıkır çok seviniyor. Tohum torbaları hazır!

Gidiyor gidiyor, tıkır tıkır gidiyor. Tıkır, çakıl taşlı yolda neşeyle ilerliyor. Tekerleği döndükçe taşlar ses çıkarıyor: Tıkır tıkır, tıkır tıkır!

Zıpzıp zıplayarak geliyor. “Tıkır, Tıkır! Bu kırmızı elmaları ağacın altına taşır mısın?” diyor. Tıkır hemen yanaşıyor. Elmalar kıpkırmızı!

Gidiyor gidiyor, tıkır tıkır gidiyor. Tıkır, elmalarla birlikte yolda ilerliyor. Elmalar tık tık ses çıkarıyor. Tıkır çok mutlu, arkadaşına yardım ediyor.

Diken yavaşça yanına geliyor. “Tıkır, Tıkır! Kış gelmeden bu kozalakları ve yaprakları toplar mısın?” diyor. Tıkır seve seve kabul ediyor.

Gidiyor gidiyor, tıkır tıkır gidiyor. Tıkır, yapraklar ve kozalaklarla yolda ilerliyor. Yapraklar hışır hışır ediyor. Tıkır yorulmuyor, çünkü paylaşmayı seviyor.

Tıkır ve Cıvıl bahçenin ortasında buluşuyor. Tohumlar toprağa saçılıyor. “Teşekkürler Tıkır!” diyor Cıvıl. Bahçe yakında daha çok çiçeklenecek.

Zıpzıp ve Diken elmaların ve yaprakların yanında dinleniyor. “Birlikte çalışmak ne güzel!” diyorlar. Tıkır yanlarına geliyor, herkes gülümsüyor.

Güneş yavaşça batıyor, gökyüzü pembe ve turuncuya boyanıyor. Tıkır ve Zıpzıp yan yana durup gün batımını izliyorlar. Küçük iyilikler, büyük mutluluklar büyütür.