Hikâye, ayçiçekleriyle dolu bahçede duran küçük teneke kovanın sabah güneşiyle parlaması ile başlasın. Tini, pırıl pırıl parlıyor. Yeni gün başlıyor. Günaydın bahçe! Günaydın güneş!

Cik cik! Neşeli civciv Pıtır geldi. Pıtır çok susamış. Tini, ona serin bir yudum su verdi. Pıtır gülümsedi. Teşekkürler Tini!

Tini yola çıktı. Tıp tıp yürüdü. Susamış bir ayçiçeğine ulaştı. Şıp şıp, biraz su döktü. Ayçiçeği yapraklarını salladı. Ne güzel bir iyilik!

Nazik tavşan Mila zıplayarak geldi. Mila'nın burnu kıpır kıpır. Tini, Mila'ya da taze su ikram etti. Mila mutlu oldu. Teşekkürler Tini!

Pıtır bir tohum buldu. Ama tohum çok ağırdı. Tini, tohumu içine aldı. Birlikte bahçenin sonuna taşıdılar. Yardımlaşmak ne güzel!

Mila uzak bir köşeyi gösterdi. Oradaki toprak çok kuruydu. Tini ve Mila el ele verdi. Tini su taşıdı. Mila toprağı kazdı. Birlikte çalıştılar.

Şıp şıp, su döküldü. Tıp tıp, tohumlar ekildi. Tini her yeri suladı. Bahçe neşeyle doldu. Her damla bir sevgi.

Güneş yükseldi. Ayçiçekleri daha çok açtı. Pıtır ve Mila dans etti. Tini parlamaya devam etti. Bahçe huzurla doldu.

Gün biterken Tini ve Pıtır yan yana oturdu. Gökyüzü pembe ve turuncu oldu. Küçük iyilikler bahçeyi güzelleştirdi. Tini çok mutluydu.

Tini ve Mila birbirine baktı. Tüm arkadaşlar açan ayçiçeklerinin arasında birlikte gülümseyerek güne teşekkür ettiler. Küçük iyilikler, sevginin en güzel çiçeklerini büyütür.