Yağmur dinmiş, güneş pırıl pırıl parlıyordu. Minik Tavşan Pof, yuvasından dışarı burnunu uzattı. Havayı kokladı ve yerdeki ıslak çimenlerin üzerinde garip bir şey fark etti. Toprağın üzerinde sıra sıra dizilmiş mavi, pembe ve yeşil ayak izleri vardı! “Bunlar da neyin nesi?” diye merakla kulaklarını dikti.

Pof, merakına yenik düşerek mavi ayak izlerini takip etmeye karar verdi. Bu izler geniş ve üçgen şeklindeydi, sanki küçük birer yelpazeye benziyorlardı. Pof, kendi uzun ve ince ayak izlerine baktı, sonra yerdeki mavi izlerin üzerinden zıplayarak ilerledi. Çayırda heyecanlı bir yolculuğa çıkmıştı.

Mavi izler bir göletin kenarında bitiyordu. Orada neşeyle vakit geçiren ördek Duru duruyordu. Pof seslendi: “Merhaba Duru! Bu güzel mavi izler senin mi?” Duru kanatlarını çırparak vak vak dedi ve “Evet Pof, bunlar benim perdeli ayaklarımın izleri. Suda yüzmemi sağlarlar!” diye cevap verdi.

Tam o sırada Duru, yerdeki başka bir izi işaret etti. “Bak Pof, burada da yeşil izler var! Ama bunlar benimkilerden çok farklı, küçük yıldızlara benziyorlar.” Pof eğilip baktı. Gerçekten de küçük, beş parmaklı ve uçları yuvarlak yeşil izler çalıların arasına doğru uzanıyordu.

Pof ve Duru, yeşil yıldız izlerini takip ederek büyük bir yaprağın altına ulaştılar. Orada, taşın üzerinde oturan kurbağa Viri'yi gördüler. Viri'nin derisi de tıpkı izleri gibi parlak bir yeşildi. Pof, “Viri, senin ayak izlerin neden yıldız şeklinde?” diye sordu.

Viri neşeyle bir sıçradı ve yanlarındaki çamurlu alana kondu. “Vırak! Benim parmak uçlarımda küçük vantuzlar var Pof,” dedi. “Bu sayede kaygan yapraklara tutunabiliyorum. İzlerim bu yüzden küçük yıldızlara benziyor!” Duru ve Pof, Viri'nin bu kadar yükseğe zıplamasına çok şaşırdılar.

Pof kendi ayaklarına baktı. “Peki ya benim izlerim? Onlar hiçbir şeye benzemiyor,” dedi biraz üzülerek. Viri ve Duru ona gülümsediler. “Hadi Pof, sen de çamura bas ve bize göster!” dediler. Pof, yumuşak ve renkli çamurun olduğu yere sertçe bir adım attı.

Pof ayağını kaldırdığında, yerde uzun ve oval bir iz belirdi. “Bakın!” dedi Duru. “Senin izlerin de tıpkı senin gibi uzun ve güçlü! Bu ayaklar sayesinde çok hızlı koşabiliyorsun.” Pof, kendi izlerinin de özel olduğunu görünce çok mutlu oldu. Pembe çamurda bıraktığı iz, bir madalyon gibi parlıyordu.

Üç arkadaş, yağmurun yumuşattığı renkli kil topraklarında beraber yürümeye başladılar. Pof'un uzun pembe izleri, Duru'nun mavi yelpaze izleri ve Viri'nin yeşil yıldız izleri yan yana gelince çayır kocaman bir resim defterine dönüştü. Herkesin ne kadar farklı ve özel olduğunu bir kez daha anladılar.

Güneş batarken Pof, Duru ve Viri yorgun ama mutluydular. “Yarın yine yeni izler bulalım!” dedi Pof arkadaşlarına. Artık biliyordu ki, dünyadaki her canlının kendine has bir izi, kendine has bir hikayesi vardı. Renkli ayak izleri, yeni bir dostluğun başlangıcı olmuştu.