Günaydın buz dünyası! Minik penguen Mavi, yumuşak ve korunaklı yuvasından kafasını dışarı uzattı. Dışarıda her yer bembeyaz ve masmavi görünüyordu. Mavi, yeni günün getireceği sürprizler için çok heyecanlıydı.

Mavi paytak adımlarla dışarı çıktı. Gökyüzünden kocaman, yumuşak kar taneleri süzülerek iniyordu. Mavi başını gökyüzüne kaldırdı ve bu beyaz dansı hayranlıkla izlemeye başladı.

Tam o sırada, kristal gibi parlayan bir kar tanesi Mavi’nin kanadına kondu. Mavi, bu minik misafiri korkutmamak için nefesini tuttu ve kanadını iyice yakınına getirdi.

Mavi, kar tanesine dikkatle baktığında şaşkına döndü. Bu kar tanesi gördüğü hiçbir şeye benzemiyordu; kenarları dantel gibi işlenmişti. “Sen ne kadar da özelsin,” diye fısıldadı Mavi.

“Mavi! Kar taneleriyle oynamak ister misin?” diye bir ses duyuldu. Bu, Mavi’nin en yakın arkadaşı Pofuduk’tu. Pofuduk, buzların üzerinde kayarak Mavi’nin yanına doğru geliyordu.

İki arkadaş kar tanesi yakalamaca oynamaya karar verdiler. Buzların üzerinde bir o yana bir bu yana zıplıyor, havada süzülen beyaz kristalleri yakalamaya çalışıyorlardı. Her yer kahkahalarla doldu.

Pofuduk bir kar tanesini yakaladı ama kar tanesi aniden yok oldu. “Bak, avucumda eriyip su oldu!” dedi Pofuduk şaşkınlıkla. Bazı kar taneleri kalıyor, bazıları ise hemen veda ediyordu.

Mavi ve Pofuduk yere düşen diğer kar tanelerini incelediler. Hiçbiri birbirinin aynısı değildi. Biri yıldız gibi, diğeri çiçek gibi, bir başkası ise minik bir çarka benziyordu. Hepsi birbirinden farklı ve benzersizdi.

Mavi, doğadaki her şeyin tıpkı bu kar taneleri gibi eşsiz olduğunu anladı. “Pofuduk, bak her birimiz de bu kar taneleri gibi özeliz,” dedi. Buz dünyası şimdi gözüne her zamankinden daha güzel görünüyordu.

Hava iyice soğumaya başlayınca Mavi sıcak yuvasının yolunu tuttu. Kalbi öğrendiği bu güzel bilgiyle ısınıyordu. Yuvasına girdiğinde, dışarıdaki eşsiz kar tanelerini hayal ederek derin bir uykuya daldı.