Bir sabah, minik panda Pati odasında harika bir kutu buldu. Kutunun içinde pırıl pırıl parlayan sihirli boyalar ve çeşit çeşit fırçalar vardı. Pati sevinçle zıpladı, “Bugün dünyanın en renkli resmini yapacağım!” dedi.

Pati, fırçasını hemen parlak kırmızı boyaya batırdı. Kağıdın tam ortasına kocaman, canlı bir kırmızı çiçek çizdi. Çiçeğin yaprakları o kadar parlaktı ki sanki gerçekmiş gibi kokuyordu.

“Şimdi biraz sıcaklık lazım,” dedi Pati. Fırçasını sarı boyaya daldırdı ve kağıdın en üst köşesine ışık saçan, gülümseyen bir güneş kondurdu. Ardından gökyüzünü masmaviye boyayarak güneşi sarmaladı.

Pati boyamaya devam etti. Yeşil boyasını aldı ve kağıdın alt kısmına uzun gövdeli, bol yapraklı ağaçlar ekledi. Resim yavaş yavaş sihirli bir bahçeye dönüşmeye başlamıştı.

Tam o sırada kapı tık tık vurdu. İçeriye Pati'nin en yakın arkadaşı tavşan Pof girdi. Pof, yerdeki devasa kağıdı görünce şaşırdı. “Vay canına Pati! Bu resim harika! Ben de bir şeyler ekleyebilir miyim?” diye sordu.

Pati neşeyle, “Tabii ki Pof, haydi gel!” dedi. Pof, en sevdiği renk olan moru seçti. Küçük fırçasıyla kağıdın üzerinde nazikçe hareket ederek kırmızı çiçeğin etrafında uçuşan zarif, mor bir kelebek çizdi.

İki arkadaş birlikte çalışmaya devam ettiler. Turuncu boyayı paylaşıp kağıdın bir kenarına kocaman ve iştah açıcı bir havuç çizdiler. Havucun üzerindeki küçük detayları yaparken ikisi de çok eğleniyordu.

Pati pembe boyayla küçük çiçekler eklerken, Pof beyaz boyayı aldı. Gökyüzündeki mavi boşluklara pamuk gibi yumuşacık, beyaz bulutlar serpiştirdi. Resim artık çok daha büyük ve dolu görünüyordu.

Pati geri çekilip kağıda uzun uzun baktı. “Biliyor musun Pof,” dedi, “Tek başıma yaparken de güzeldi ama seninle her şey çok daha eğlenceli ve renkli oldu.” Pof arkadaşına sarıldı.

Sonunda bu devasa şaheseri kurutup odanın en güzel duvarına astılar. Pati ve Pof, el ele tutuşup birlikte yarattıkları bu renkli dünyaya bakarken, paylaşılan her şeyin çok daha parlak olduğunu biliyorlardı.