Güneş, ormanın dev ağaçları arasından süzülürken minik panda Pati sabah yürüyüşüne çıkmıştı. Kuşların şarkılarını dinleyerek ilerlerken, yolun tam ortasında devrilmiş küçük bir yaprak sepeti gördü. Pati duraksadı ve merakla sepete baktı.

Sepetin içindeki parlak sarı ve kırmızı yapraklar her yana saçılmıştı. Rüzgar estikçe yapraklar sanki dans ederek Pati'den uzaklaşıyordu. Pati, “Biri bu sepeti burada unutmuş olmalı ve şimdi çok üzülüyordur,” diye düşündü.

Pati hemen işe koyuldu. Yumuşak patileriyle yerdeki yaprakları tek tek, incitmeden toplamaya başladı. En küçük sarı yaprağı bile gözden kaçırmadı. Hepsini nazikçe avucuna alıyor ve sepetin içine geri koyuyordu.

Sonunda yerdeki son yaprak da sepetin içindeki yerini aldı. Pati, ağırlaşan sepeti dikkatlice kavradı ve onu yolun kenarındaki büyük meşe ağacının altına, güvenli ve düz bir yere yerleştirdi. Artık sepet güvendeydi.

Tam o sırada çalılıkların arasından tavşan Lila fırladı. Sepetini sapasağlam görünce gözleri parladı. “Ah Pati, çok teşekkür ederim! Rüzgar sepetimi devirince yapraklarımın kaybolacağını sanmıştım,” dedi neşeyle.

Pati'nin yanında, yuvasına götürmesi gereken küçük, kuru bir dal vardı. Lila, “Sen bana yardım ettin, şimdi sıra bende,” dedi. Hemen dalın diğer ucundan tuttu. Birlikte taşımak çok daha kolaydı.

Onları gören sincap Çıtır, elindeki kozalaklarla yanlarına koştu. “Ne kadar güzel bir yardımlaşma! Ben de size katılabilir miyim?” diye sordu. Çıtır’ın neşesi ormana yayıldı.

Üç arkadaş el ele vererek ormanda küçük işleri tamamlamaya başladılar. Pati ve Çıtır, rüzgarın yola savurduğu büyük taşları kenara iterek yolu temizlediler. Birlikte çalışınca işler oyun gibi geliyordu.

Lila ve Çıtır ise etraftaki dağınık palamutları toplayıp ağaç diplerine biriktirdiler. Bir süre sonra yürüdükleri çevre çok daha düzenli ve temiz görünmeye başladı. Orman sanki onlara gülümsüyordu.

Pati durup etrafına baktı. Sadece küçük bir sepeti düzeltmekle başlamıştı ama şimdi üç arkadaş her yeri güzelleştirmişti. Yaptığı küçük yardımın, başkalarını da iyilik yapmaya ne kadar çabuk teşvik ettiğini fark etti.

Güneş batarken Çıtır ve Lila, Pati'ye sıkıca sarıldılar. “Bugün sayende çok güzel bir gün geçirdik Pati,” dediler. Arkadaşlar birbirlerine içtenlikle teşekkür ettiler ve evlerine doğru yola çıktılar.

Pati evine doğru yürürken kalbi sıcacıktı. Küçük bir iyiliğin, tıpkı bir su damlasının gölde oluşturduğu halkalar gibi büyüyüp güzel bir zincir oluşturabileceğini biliyordu artık. Bugün orman, sevgiyle daha da güzelleşmişti.