Uzaklardaki masmavi bir göletin ortasında, kocaman bir nilüfer yaprağının üzerinde minik bir kurbağa yaşarmış. Adı Viri'ymiş. Viri, sabah güneşini selamlamayı ve göletin serin sularında zıplamayı çok severmiş. En büyük eğlencesi ise kendi şarkılarını bestelemekmiş.

Bir gün Viri, göğsünü şişirmiş, derin bir nefes almış ve en güçlü sesiyle bağırmış: “Vırak!” Sesi göletin üzerinde yankılanmış. Viri tam başka bir şarkıya başlayacakken, uzaklardan ince bir ses gelmiş: “Vırak!”

Viri çok şaşırmış. Etrafına bakınmış ama kimseyi görememiş. “Kim var orada?” diye sormuş. Kısa bir süre sonra aynı ses tekrar duyulmuş: “Kim var orada?” Viri, gölette yeni bir arkadaşı olduğunu düşünerek çok heyecanlanmış.

Tam o sırada, parlayan kanatlarıyla yusufçuk Zıpzıp yanına gelmiş. Viri, “Zıpzıp, duydun mu? Birisi benimle konuşuyor ama nerede olduğunu bulamıyorum!” demiş. Zıpzıp havada daireler çizerek Viri'yi dinlemiş.

Viri hemen aramaya koyulmuş. En yakınındaki devasa nilüfer yaprağının altına bakmış. “Burada mısın?” diye seslenmiş. Ama orada sadece minik su damlaları varmış. Gizemli sesin sahibi orada değilmiş.

Viri bu kez göletin kenarındaki gri, yosun tutmuş büyük bir kayanın yanına zıplamış. Kayanın arkasına saklanmış birini bulacağını umuyormuş. Kayanın gölgesine bakmış, taşların arasına girmiş ama yine kimseyi bulamamış.

Aramaya devam ederken, suyun içinde yavaşça ilerleyen kaplumbağa Tonton ile karşılaşmış. Viri, “Tonton amca, sihirli bir ses beni takip ediyor. Nereye gitsem benimle konuşuyor!” diyerek nefes nefese anlatmış.

Tonton bilgece gülümsemiş. “Bazı sesler saklambaç oynamayı sever, minik Viri. Göletin diğer ucundaki Yankı Kayalıkları'na git, orada cevabı bulacaksın,” demiş. Viri, Tonton'a teşekkür edip hemen yola koyulmuş.

Viri, göletin en ucundaki yüksek ve dik kayalıkların önüne gelmiş. Burası çok sessizmiş. Derin bir nefes almış ve bağırmış: “Ben buradayım!” Kayalıklar hemen cevap vermiş: “Ben buradayım!”

Viri gülmeye başlamış. “Sen benimle oyun mu oynuyorsun?” diye sormuş. Kayalıklardan yine aynı cevap gelmiş: “Sen benimle oyun mu oynuyorsun?” Viri o an anlamış; bu gizemli ses aslında kendi sesinin yankısıymış!

Zıpzıp yanına gelmiş ve birlikte yankıyla oynamaya başlamışlar. Viri “Komik kurbağa!” demiş, yankı “Komik kurbağa!” diye tekrar etmiş. Viri, sesinin bu sihirli oyununa bayılmış. Artık gölette hiç yalnız hissetmeyecekmiş.

Güneş batarken Viri, Tonton ve Zıpzıp göletin kenarında toplanmışlar. Viri en güzel şarkısını söylemiş ve yankı da ona eşlik etmiş. Gölet, bu sihirli koro ile huzur dolu bir geceye hazırlanmış.