Bir kış sabahıydı. Pati, sıcacık oturma odasında oyun arıyordu. Tam o sırada, sehpanın üzerinde duran parlak, kırmızı bir yün yumağı gördü. Pati pati attığı an, yumak “vınn” diye yuvarlanmaya başladı!

Yumak kaçıyor, Pati kovalıyordu. Kırmızı yumak yumuşacık halının üzerinde dans eder gibi zıplıyordu. Pati’nin gözleri kocaman açılmıştı, kulakları ise heyecandan dikilmişti.

Pat! Yumak bir anda büyük, yeşil koltuğun altına girdi. Pati hemen durdu, ön patilerini uzattı ve karnının üzerinde sürünerek karanlık köşeye doğru ilerledi. “Seni yakalayacağım!” diye mırıldandı.

O sırada odaya Boncuk ve Minnoş girdi. “Neler oluyor burada?” diye sordu Boncuk. Minnoş kuyruğunu sallayarak heyecanla etrafına baktı. Koltuğun altındaki kırmızı ucu hemen fark ettiler.

Yumak koltuğun altından fırlayıp mutfağa doğru yöneldi. Pati ve Boncuk, patilerini yere vura vura peşinden koştular. Yerler biraz kaygandı ama bu onları durduramadı.

Yumak mutfaktaki ahşap sandalyenin bacakları arasında daireler çizmeye başladı. Minnoş ve Boncuk, başları dönene kadar yumağı takip ettiler. Yumak sanki onlarla saklambaç oynuyordu.

“Dikkat edin!” diye bağırdı Pati. Birbirlerine çarpmamak için hızlarını kestiler. Pati ve Minnoş, sandalyenin kenarından birbirlerine bakıp yavaşça adımlamaya başladılar. Güvende kalmak her şeyden önemliydi.

Şimdi daha düzenliydiler. Önce Pati zıpladı, sonra Boncuk atıldı. Sırayla yumağı kovalıyorlardı. Bu şekilde hem yorulmuyorlardı hem de çarpışma tehlikesi kalmamıştı.

Yumak en sonunda zıpladı ve “puf” diye örgü sepetinin içine düştü. Minnoş ve Pati sepetin kenarına gelip merakla içeri baktılar. Kırmızı yumak artık güvendeydi.

Üç arkadaş birbirlerine bakıp neşeyle mırıldandılar. Boncuk ve Minnoş, o kadar komik görünüyorlardı ki hep beraber kıkır kıkır gülmeye başladılar. Bu ne kadar eğlenceli bir yarıştı!

“Birlikte oynamak harika ama dikkatli olmak da şart,” dedi Pati. Boncuk başıyla onayladı. Hızlı koşarken etrafa çarpmamak, oyunu çok daha keyifli kılmıştı.

Oyun bittiğinde güneş batmaya başlamıştı. Minnoş ve Pati, şöminenin önündeki yumuşak mindere kıvrıldılar. Hepsi çok yorulmuştu ama kalpleri mutlulukla doluydu.