Bir varmış, bir yokmuş. Sıcacık ve renkli bir evin içinde yaşayan, pamuk gibi yumuşak tüyleri olan minik bir kedi varmış. Bu kedinin adı Pati'ymiş. Pati, dünyadaki en meraklı kedilerden biriymiş. En sevdiği oyuncağı ise parlak, kıpkırmızı, zıplayan bir topmuş.

Günlerden bir gün Pati, kırmızı topuyla oynamaya karar vermiş. Topu patisiyle bir o yana, bir bu yana yuvarlamış. “Miyav! Bak nasıl da hızlı gidiyor!” diye mırıldanmış kendi kendine. Pati o kadar eğleniyormuş ki kuyruğu neşeyle havada sallanıyormuş.

Pati topa çok güçlü bir şekilde vurmuş! Kırmızı top “tıp tıp tıp” diye sekerek mutfağa doğru ilerlemiş. Pati hemen peşinden koşmuş ama o da ne? Top birden gözden kaybolmuş. Pati durup etrafına bakmış ama kırmızı top hiçbir yerde görünmüyormuş.

“Topum nereye gitmiş olabilir?” diye düşünmüş Pati. Önce yemek yenen büyük, ahşap masanın altına bakmaya karar vermiş. Eğilmiş, kafasını masanın bacaklarının arasına sokmuş. Masanın altı biraz karanlık ve çok sessizmiş.

Masanın altında sadece eski bir terlik ve biraz toz yumağı varmış ama kırmızı top orada değilmiş. Pati patisiyle toz yumağına hafifçe dokunmuş ama topunu bulamadığı için biraz üzülmüş. “Burada yok,” demiş içini çekerek.

Pati pes etmemiş. Bu sefer pencerenin önündeki uzun, sarı perdelerin arkasına bakmaya karar vermiş. Perdeler rüzgarla hafifçe sallanıyormuş. “Belki de topum buraya saklanmıştır,” diyerek perdenin bir kenarını patisiyle aralamış.

Perdenin arkasında sadece güneş ışığı ve küçük bir saksı çiçek varmış. Kırmızı top orada da yokmuş. Pati odaya geri dönmüş ve halının ortasına oturup düşünmeye başlamış. Kulaklarını dikmiş ve en son nerede oynadığını hatırlamaya çalışmış.

Birden Pati'nin aklına bir şey gelmiş! Topla en son nerede zıpladığını hatırlamış. “Evet! Koltuğun yanında oyun oynamıştım!” diye bağırmış neşeyle. Bir şeyi kaybettiğinde, onu en son nerede gördüğünü hatırlamak ne kadar da önemliymiş!

Pati hemen büyük mavi koltuğun arkasına koşmuş. Oraya ulaşmak için biraz dar bir aralıktan geçmesi gerekmiş. Patilerini uzatmış, vücudunu esnetmiş ve koltuğun arkasındaki karanlık köşeye dikkatle bakmış.

İşte oradaydı! Kırmızı top, koltuğun ayağının hemen yanında duruyordu. Pati topuna kavuştuğu için çok mutlu olmuş. Topu burnuyla iterek dışarı çıkarmış. “Seni buldum!” demiş sevinçle. O günden sonra Pati, oyuncaklarını nereye koyduğunu hep dikkatlice hatırlamış.