Güneşli, pırıl pırıl bir sabahtı. Minik kaplumbağa Tonton, yumuşacık çimenlerin üzerinde oturmuş, ormandaki arkadaşlarını izliyordu. Sincaplar ağaçtan ağaca atlıyor, kuşlar hızla süzülüyordu. Tonton, “Keşke ben de onlar gibi hızlıca koşup bir yarışa katılabilsem,” diye düşündü.

Tam o sırada, uzun kulaklı ve çok enerjik olan tavşan Pof, zıplayarak yanına geldi. Pof, Tonton’un düşünceli halini görünce durdu. Tonton çekinerek, “Pof, benimle bir yarış yapar mısın?” diye sordu. Pof kocaman gülümseyerek, “Elbette Tonton! Bu harika bir fikir!” dedi.

İki arkadaş, yarışın nereden başlayacağına karar verdiler. Ormanın en güzel renkli çiçeklerini toplayıp yere yan yana dizdiler. Bu çiçekler onların başlangıç çizgisi olacaktı. Pof, “İşte burası!” diyerek patisiyle çizgiyi işaret etti.

Hazırlıklar tamamdı. İkisi de başlangıç çizgisinin arkasına geçtiler. Tonton derin bir nefes aldı. Pof, “Bir, iki, üç... Başla!” diye bağırdı. Yarış büyük bir heyecanla başlamıştı.

Yarış başlar başlamaz Pof, bir ok gibi ileri fırladı. O kadar hızlıydı ki kulakları rüzgarda dalgalanıyordu. Kısa sürede Tonton'un çok ilerisine geçti ve gözden kaybolmak üzereydi.

Tonton ise kendi hızında, yavaş yavaş ilerliyordu. Küçük ayaklarıyla çimenlerin üzerinde “tıp tıp” diye sesler çıkarıyordu. Acele etmiyordu ama kararlıydı. “Yavaş da olsa, elinden geleni yapacağım,” diye kendi kendine fısıldadı.

Yolun ortasında Pof, çok güzel kokulu kırmızı bir çiçeğin yanında durdu. “Nasıl olsa Tonton çok geride, biraz dinlenip bu güzel kokuyu içime çekebilirim,” diye düşündü. Çiçeğin yanına oturdu ve etrafı seyretmeye daldı.

Tonton, durmadan ilerlemeye devam ediyordu. Büyük meşe ağacının altından geçti, küçük taşların etrafından dolandı. Hiç durmadı, hiç yorulmadı. Adım adım bitiş çizgisine yaklaşıyordu.

Pof, Tonton'un yaklaştığını görünce hemen ayağa kalktı. Ama bu sefer hızla koşmak yerine yavaşladı. Tonton yanına geldiğinde, ikisi birlikte bitiş çizgisine doğru yürümeye başladılar. Sonunda el ele bitişe vardılar.

Pof, arkadaşına hayranlıkla baktı. “Tonton, sen harikasın! Hiç durmadın ve vazgeçmedin. Senin bu azmin beni çok etkiledi,” dedi. Tonton bu övgü karşısında çok mutlu oldu ve yanakları kızardı.

Tonton o gün çok önemli bir şey öğrenmişti. Hızlı olmak güzeldi ama en önemli şey, ne olursa olsun devam etmek ve başladığın işi bitirmekti. Artık kendine daha çok güveniyordu.

Ormandaki diğer hayvanlar da gelince hep birlikte büyük bir kutlama yaptılar. Meyveler yediler, oyunlar oynadılar. Tonton ve Pof, artık her yarışın bir eğlence olduğunu biliyorlardı. Dostlukları ise en büyük ödüldü.