Güneş pırıl pırıl parlıyor, deniz masmavi gülümsüyordu. Minik fok Baloncuk, beyaz köpüklü dalgaların arasında zıplamayı çok seviyordu. Kuyruğunu suya vurduğunda çıkan “şap şap” sesi ona dünyanın en güzel şarkısı gibi geliyordu.

Baloncuk kıyıya doğru sürünürken kumların arasında parlayan bir şey gördü. Bu, iki ucu geniş, ortası incecik camdan bir eşyaydı. İçinde ise altın rengi, incecik kumlar vardı. Baloncuk merakla bu değişik nesneye baktı.

Baloncuk, yüzgeciyle cam eşyayı ters çevirdi. O da ne? Üst taraftaki kumlar yavaşça, süzülerek alt tarafa akmaya başladı. “Akmayı hiç bırakmıyor!” diye düşündü Baloncuk. Kumların bu akışını izlemek çok eğlenceliydi.

Tam o sırada en yakın arkadaşı fok Boncuk çıka geldi. Boncuk, “Selam Baloncuk! Nedir bu elindeki?” diye sordu. Baloncuk heyecanla, “Bu bir kum saati! Kumlar bittiğinde zaman da bitiyor,” diye cevap verdi.

Baloncuk’un aklına harika bir fikir geldi. “Boncuk, bir oyun oynayalım mı? Kumlar aşağıya tamamen akana kadar kim daha çok deniz kabuğu toplayacak?” Boncuk bu fikri çok sevdi ve hemen kabul etti.

Baloncuk kum saatini bir kez daha ters çevirdi. “Bir, iki, üç... Başla!” diye bağırdı. İki arkadaş hızla kumsala yayıldılar. Zaman akmaya, kumlar birer birer aşağı düşmeye başlamıştı bile.

Baloncuk, pembe ve çizgili deniz kabuklarını bulmak için kayalıkların arasına baktı. Bir tane, iki tane, üç tane... “Hadi Baloncuk, hızlı olmalısın!” dedi kendi kendine. Kumların ne kadar kaldığını merak ediyordu.

Boncuk ise suyun kıyısında parlayan, dev gibi sarmal bir deniz kabuğu buldu. Onu burnuyla iterek kıyıya çıkardı. “Bu çok büyük, kesin ben kazanacağım!” diyerek neşeyle gülümsedi.

Kum saatinin üst kısmında artık çok az kum kalmıştı. Baloncuk ve Boncuk aynı anda kum saatinin yanına koşmaya başladılar. “Yetişmeliyiz, zaman bitmek üzere!” diye bağırdılar birlikte.

Kumların hepsi aşağıya indiğinde ikisi de kum saatinin yanındaydı. Deniz kabuklarını saydılar. İkisi de o kadar çok toplamıştı ki! “Zaman bitti ama biz çok eğlendik,” dedi Boncuk. Baloncuk ise gülümsedi: “Zamanın ne kadar hızlı aktığını bu cam kutu sayesinde öğrendim.”