Minik Ardıç Kuşu Ardi, vadide söylediği kısa bir sesin biraz sonra kendisine geri döndüğünü duydu. “Cik!” dedi neşeyle. Vadi ona yumuşak bir “Cik!” ile cevap verdi.

Bu ses, tıpkı havada süzülen bir tüy gibiydi. Minik kuş Ardi başını yana eğip gülümsedi. Vadinin onunla konuştuğunu anladı ve sessizce dinlemeye başladı.

Çayırda uzun kulaklı Tavşan Pıtı ile karşılaştı. “Birlikte 'hop' diyelim mi?” diye sordu Ardi. İkisi birden vadiye doğru “Hop!” diye seslendiler.

Tavşan Pıtı kulaklarını dikti ve heyecanla bekledi. Vadi, uzaklardan “Hop!” diyerek onlara nazikçe seslendi. Pıtı'nın gözleri şaşkınlık ve merakla parladı.

Sonra beyaz benekli Oğlak Nazlı'nın yanına uçtu Ardi. Nazlı'nın boynundaki küçük gümüş zil “Tıng!” etti. Vadi de aynı nezaketle “Tıng!” diye karşılık verdi.

Nazlı kuyruğunu salladı ve sessizce bekledi. Dağlar ona neşeyle cevap veriyordu. Bu, vadinin duyduğu en tatlı ve en huzurlu müziğiydi.

Sincap Çıtık meşe ağacının kalın dalında duruyordu. Ardi ile birlikte fısıltıyla “Çıt!” dediler. Vadi, bu küçük sesi nazikçe geri gönderdi.

Dikenleri yumuşak olan Kirpi Pıtırcık da onlara katıldı. Yerden sarı bir yaprak alıp “Pıt!” diye yere bıraktı. Vadi “Pıt!” sesini bir hediye gibi geri getirdi.

En sonunda bilge Kaplumbağa Tık yavaşça yaklaştı. Ardi ile birlikte vadiye “Merhaba!” diye seslendiler. Beklediler, beklediler ve gelen sesi duyup mutlu oldular.

Tavşan Pıtı ve Oğlak Nazlı yan yana durdular. Nefeslerini tutup vadinin fısıltısını beklediler. Sırayla dinlemek ve birbirini beklemek ne kadar da güzeldi.

Sincap Çıtık ve Kirpi Pıtırcık sessizce birbirlerine baktılar. Doğa, her birinin sesini sevgiyle geri getiriyordu. Küçük dostlar bu mucizeye hayran kaldılar.

Minik Ardıç Kuşu Ardi ve Kaplumbağa Tık son bir kez dinlediler. Ardi, “Doğa bazen sesimizi bize geri getirir,” dedi. Dikkatle dinlediğimizde çevremizdeki küçük mucizeleri fark ederiz.