Mercan ve Küçük Deniz Kabukları
Mercan, güneşin pırıl pırıl parladığı bir sabah kumsalda yürürken ayağının dibinde parlayan değişik şekillerde deniz ...
Aramaya başlamak için yukarıdaki kutuya yazın
Okuma deneyiminizi zenginleştirecek özellikler ve ipuçları


Kaan, her gece yatmadan önce odasının penceresinden gökyüzünü izlemeyi çok severdi. Gökyüzündeki milyarlarca parlayan nokta onun için çözülmeyi bekleyen tatlı birer bilmece gibiydi.


Bir akşam bahçedeki eski ahşap bankta otururken, yanına bembeyaz tüyleri olan zarif bir kedi yaklaştı. Kedi o kadar sessizdi ki, Kaan onun geldiğini ancak hafif bir mırıltı duyduğunda anladı.


Bu gizemli kedi, her gece tam aynı saatte bahçede ortaya çıkıyordu. Kaan’ın yanına geliyor ve sanki o da gökyüzündeki parıltıları takip ediyormuş gibi sessizce oturuyordu.


Kaan, bu beyaz tüylü dostuna bir isim vermeye karar verdi. Karanlık gecede bir yıldız gibi parladığı için adını “Yıldız” koydu. Artık gökyüzünü izlemek daha eğlenceliydi.


Bir gün Kaan, Yıldız’ın aslında her zaman gökyüzüne bakmadığını fark etti. Kedinin kulakları dikilmişti ve bakışları bahçenin köşesindeki yaşlı ağaca kilitlenmişti.


Kaan, Yıldız’ın neden oraya baktığını merak ederek onunla birlikte ağaca doğru yürüdü. Eski ağacın köklerinin arasında, fırtınada düşüp kırılmış küçük bir kuş yuvası buldular.


Kaan, yuvayı dikkatle yerden aldı. İçindeki minik kuşların zarar görmemesi için yuvayı güvenli bir yere taşıdı ve hemen ailesinden onu tekrar ağaca yerleştirmek için yardım istedi.


Birkaç gün sonra, Kaan ve Yıldız bahçede otururken güzel bir manzara ile karşılaştılar. Kuşlar geri dönmüştü ve cıvıltılar eşliğinde ağaca yeniden yuva yapmaya başlamışlardı.


Kaan o an bir şeyi fark etti. Yıldız aslında sadece gökteki yıldızları saymıyordu; o, çevresindeki tüm canlı hareketlerini ve yardıma muhtaç küçük dostları da dikkatle izliyordu.


Beyaz dostu sayesinde Kaan da artık çevresine daha farklı bakmaya başladı. Sadece yukarıya değil, ayaklarının altındaki toprağa ve ağaçların arkasındaki gölgelere de dikkat ediyordu.


Kaan artık bahçede gördüğü hiçbir canlıyı rahatsız etmiyordu. Bir arının çiçekten öz almasını ya da bir uğur böceğinin yaprak üzerindeki yolculuğunu sessizce gözlemliyordu.


O gece gökyüzündeki parlak yıldızlara bakarken, Yıldız yine yanındaydı. Kaan artık biliyordu; dünya, fark edilmeyi bekleyen küçük mucizelerle doluydu ve Yıldız ona bunu öğretmişti.



Aşağıdaki link ve iframe kodunu kullanarak kitabı sitene ekleyebilirsin.