Ece soruları çok seven bir kızdı. Bir sabah penceresinin yanında oturdu ve mutlu bir şekilde iç çekti. “Dünya çok büyük,” diye fısıldadı. “Ama onu bu kadar özel yapan şey ne?” Dışarıdaki bir dalda duran Fındık adındaki küçük bir sincap burnunu oynattı. Cevabı biliyordu!

Fındık heyecanla cıvıldadı. “Her şey renklerle ilgili, Ece! Hadi en parlak olanıyla başlayalım! Yukarı bak! Üzerimizde parlayan büyük, sıcak GÜNEŞ’i görüyor musun? İşte bu renk SARI!”

Ece başını eğdi. “Ah, SARI harika! Sırada ne var?” Fındık hızla gölete doğru indi. “Bak Ece! Güneşin üstünde sonsuza kadar uzanan güzel, berrak GÖKYÜZÜ var. İşte bu renk MAVİ.”

“Ne kadar çok MAVİ var!” diye hayret etti Ece. Fındık onu küçük bir çiçek alanına doğru itti. “Bir de buraya bak Ece, heyecanın ve hızın rengi! Yaprakların arasında saklanan parlak, olgun ÇİLEKLER. O sulu renk KIRMIZI!”

Ece çileği dikkatlice aldı. “KIRMIZI çok lezzetli!” dedi. Fındık etraflarını işaret etti. “Peki ağaçlara, çalılara ve ayaklarımızın altındaki çimlere hayat veren şey ne? İşte o taptaze renk YEŞİL!”

Bahçe kapısının yanından yürüdüler. “Bu renk büyülü,” dedi Fındık. “Çalının üzerinde açan MOR leylak çiçeklerine bak. Serin ve sıcak tonların, derinlik ve parlaklığın karışımı. İşte o güzel renk MOR!”

“MOR’u çok seviyorum!” dedi Ece derin bir nefes alarak. Fındık küçük bir bankın üzerindeki çantaya zıpladı. “Bir de en sevdiğin tatlıya bak Ece! Yumuşacık PAMUK ŞEKER! O nazik renk PEMBE.”

Ece pamuk şekerden küçük bir ısırık aldı. “Tatlı PEMBE!” dedi. Fındık bıyıklarını oynattı. “Şimdi sıra güçlü bir renkte, her şeyin temelinde olan renkte. Güçlü AĞAÇ GÖVDESİNE ve üzerinde durduğumuz zengin TOPRAĞA bak. İşte o güvenilir renk KAHVERENGİ.”

“KAHVERENGİ güçlü,” diye onayladı Ece ellerini silkeleyerek. Fındık öne doğru koşup bir ödülle geri döndü. “Bu renk gün batımı gibi neşeli ve tadı da güneşli! Çok sevdiğin dolgun HAVUÇ. İşte o canlı renk TURUNCU!”

Ece havucu mutlu bir şekilde kemirdi. “TURUNCU güneş ışığı gibi tatlı!” dedi. Fındık bir an ciddi göründü. “Şimdi gece gölgelerinin rengine geldik. En sevdiğin sırt çantasının koyu parlak CEBİNE bak! İşte o derin renk SİYAH.”

Fındık çantanın içinden çıkıp üzerindeki tozları silkti. “Ve sonunda en temiz renk! Uzak tarlada otlayan yumuşacık KOYUNLARA ya da birlikte oynamayı sevdiğimiz bembeyaz KARA bak. İşte o saf renk BEYAZ.”

Ece ayağa fırlayıp ellerini çırptı. “SARI güneş, MAVİ gökyüzü, KIRMIZI çilekler, YEŞİL çimler, MOR leylaklar, PEMBE şeker, KAHVERENGİ toprak, TURUNCU havuçlar, SİYAH gölgeler ve saf BEYAZ koyunlar! Teşekkür ederim Fındık! Dünya sadece özel değil—aynı zamanda bir gökkuşağı!”