# Minik Tilki Tarçın ve Kokulu Orman

> Tarçın, sabah güneşin ilk ışıklarıyla birlikte neşeyle uyandı. Ormanda yürürken burnuna aniden çok hoş ve ferah bir koku geldi. “Bu mis gibi koku nereden geliyor acaba?” diye merakla etrafına bakındı. Akşam olup hava karardığında Tarçın yuvasına döndü. Burnunda hâlâ lavantaların ferah kokusu vardı. O gece yatağına yattığında, huzurlu bir uykuya daldı.

**Yaş Grubu:** 4-6 | **Eğitim Seviyesi:** anasınıfı | **TR Level:** A2.1 | **EN Level:** A1.2 | **Canonical:** https://hikayekitap.com/kitap/minik-tilki-tarcin-ve-kokulu-orman

---

## Sayfa 1
Tarçın, sabah güneşin ilk ışıklarıyla birlikte neşeyle uyandı. Ormanda yürürken burnuna aniden çok hoş ve ferah bir koku geldi. “Bu mis gibi koku nereden geliyor acaba?” diye merakla etrafına bakındı.

## Sayfa 2
Hemen yolun kenarındaki rengarenk çiçek bahçesine koştu. Beyaz papatyaları ve kıpkırmızı gelincikleri tek tek kokladı. Ama hayır, aradığı o gizemli koku bu çiçeklerden gelmiyordu.

## Sayfa 3
Tarçın aramaya devam etti ve çalıların arasından sarkan parlak böğürtlenlerin yanına gitti. Meyveler çok tatlı kokuyordu ama bu da o koku değildi. Koku hâlâ başka bir yerden geliyordu.

## Sayfa 4
Küçük tilki durup derin bir nefes aldı. Burnunu iyice havaya doğru kaldırdı ve kokunun izini sürmeye başladı. “İşte bu taraftan geliyor!” diyerek kuyruğunu salladı ve koşmaya başladı.

## Sayfa 5
Yolda giderken pırpır uçan parlak kanatlı bir kelebekle karşılaştı. Kelebeğin adı Maviş'ti. Maviş de havayı kokluyor, sanki o da gizemli bir şeyin peşinden gidiyordu.

## Sayfa 6
“Merhaba Maviş, sen de mi bu güzel kokuyu takip ediyorsun?” diye sordu Tarçın. Maviş neşeyle kanat çırparak ona havada bir daire çizdi. İki yeni arkadaş birlikte kokunun peşinden ormanın derinliklerine doğru ilerlediler.

## Sayfa 7
En sonunda, büyük ağaçların arkasında gizlenmiş devasa bir lavanta çalısına ulaştılar. Tarçın’ın gözleri parladı; karşısında uçsuz bucaksız görünen mor bir çiçek kümesi duruyordu.

## Sayfa 8
İnce uzun mor çiçekler, hafif rüzgârla birlikte sağa sola sallanıyor, adeta bir şarkı söylüyorlardı. Rüzgâr her estiğinde o harika koku dalga dalga ormanın her yerine yayılıyordu.

## Sayfa 9
Tarçın gözlerini yumdu ve kokuyu içine çekti. “Buldum!” diye sevinçle bağırdı. “Aradığım o huzur veren koku tam da buradaymış, bu güzel lavantalarmış!”

## Sayfa 10
Tarçın ve Maviş, çiçeklerin hemen yanındaki yumuşak otlara oturdular. Sessizce durup rüzgârın sesini ve yaprakların hışırtısını dinleyerek doğanın tadını çıkardılar.

## Sayfa 11
Tarçın o gün doğayı keşfetmenin sadece bakmak olmadığını öğrendi. Doğayı tanımak; onun kokusunu almak, seslerini duymak ve her şeyi kalbiyle hissetmekti.

## Sayfa 12
Akşam olup hava karardığında Tarçın yuvasına döndü. Burnunda hâlâ lavantaların ferah kokusu vardı. O gece yatağına yattığında, huzurlu bir uykuya daldı.